Δελτίο Τύπου                                                                                                                        

Αθήνα, 11  Μαρτίου 2009

 

Ο Υφυπουργός Ανάπτυξης  κ. Γιώργος Βλάχος, παραβρέθηκε στην ημερίδα, με τίτλο : «Πολιτικές προστασίας καταναλωτή σε μια πολύπλοκη εποχή: η πληροφόρηση, τα εργαλεία, οι εταίροι, η οικοδόμηση εμπιστοσύνης», που διοργάνωσε η Γενική Γραμματεία Καταναλωτή του Υπουργείου Ανάπτυξης, στο πλαίσιο δράσεων για την Παγκόσμια Ημέρα Καταναλωτή, σήμερα Τετάρτη 11 Μαρτίου 2009 και ώρα 9:00π.μ, στο ξενοδοχείο Athens Plaza (πλατεία Συντάγματος).  

 

Ο κ. Βλάχος στην ομιλία του,  σημείωσε τα εξής:

                        «Θα μπορούσα κυρίες και κύριοι να ξεκινήσω απ’ αυτό που είπε ο Νίκος, αλλά να μην το κάνουμε έτσι. Χωράει πολλή κουβέντα, θέλω να πω η όποια προσέγγιση κάνουμε.

                        Εγώ θέλω να σας ευχαριστήσω για την παρουσία σας σήμερα εδώ σ' αυτή την ημερίδα. Ο Υπουργός μας έθεσε το πλαίσιο δράσης του Υπουργείου γενικά, όμως σ' αυτή την ημερίδα που διοργάνωσε η Ελληνική Γραμματεία Καταναλωτή, με τη βοήθεια και Καταναλωτικών Οργανώσεων και φορέων της αγοράς, νομίζω ότι δίνεται η δυνατότητα να κάνουμε μια σοβαρή κουβέντα, από τις λίγες που γίνονται, για θέματα της αγοράς.

                        Και θέλω να ευχαριστήσω ιδιαίτερα τους φίλους που είναι σήμερα εδώ, τον καλό μας συνάδελφο τον Γιώργο Τρυφωνίδη, τον Βουλευτή Πρέβεζας, τον κ. Αρμενάκη, τον Πρόεδρο της ΕΣΕΕ, τον κ. Χαράλαμπο Κόκκινο, Γενικό Γραμματέα Περιφέρειας Νοτίου Αιγαίου, τον κ. Ζερβέα από τον Συνήγορο Καταναλωτή, τον κ. Μάρκου, Αναπληρωτή Συνήγορο Καταναλωτή, τον κ. Κορκίδη, τον Πρόεδρο Εμπορικού Συλλόγου Πειραιά, τον κ. Καββαθά εκ μέρους της ΓΣΕΒΕΕ, τον κ. Αγγελόπουλο, Πρόεδρο του Επιμελητηρίου Ηλείας, τους κυρίους Χαλακατεβάκη και Παπαδόπουλο που εκπροσωπούν τον Πρόεδρο και φίλο της Βουλής τον κ. Σιούφα.

                        Υπάρχουν εκπρόσωποι Επιμελητηρίων, Καταναλωτικών Οργανώσεων, μέλη του ΕΣΚΑ, είδα Δημάρχους, την κα Κατσαρού την Δήμαρχο Ψυχικού, τον κ. Ζαγάρη τον Δήμαρχο Μαραθώνα. Είδα τον Αντιδήμαρχο Γαλατσίου τον κ. Ζώτο, τον κ. Σπανάκη τον Πρόεδρο του ΗΣΑΠ.

                        Ευχαριστούμε όλους και θέλουμε τη συμμετοχή σας σ' αυτή τη ζωντανή κουβέντα, αφού ευχαριστήσω τους διοργανωτές και όλους τους καλούς φίλους που αποδέχτηκαν την πρόσκληση να είναι στα τρία πάνελ και να συμμετέχουν σ' αυτή την κουβέντα καταθέτοντας απόψεις από τη δική τους πλευρά, αλλά μην αμφιβάλλετε, μέσα από τη σύνθεση αυτών των απόψεων θα βγει κάτι καλό.

                        Μιλάμε ιδιαίτερα τον τελευταίο καιρό, με αφορμή την κρίση, για τη λειτουργία της αγοράς και πολλές φορές η εύκολη λύση είναι ο Υφυπουργός, είναι ο Υπουργός, είναι το Υπουργείο, είναι η κυβέρνηση. Είναι εύκολο στις ημέρες μας οτιδήποτε να το προσωποποιούμε. Άρα δείχνουμε και το φταίχτη. Άρα αν αυτός φύγει από εκεί που είναι δίνουμε και λύση στο πρόβλημα. Έλα που δεν είναι έτσι. Και αυτό ενοχλεί κάποιους γιατί είπαμε από την αρχή τα πράγματα ξεκάθαρα, με το όνομά τους.

                        Μακάρι όλο το πρόβλημα να ήταν σε ένα άτομο ή σε πολύ λίγα άτομα. Δεν είναι το πρόβλημα εκεί. Το πρόβλημα είναι η όλη λειτουργία και δομή της αγοράς. Η αγορά δεν φτιάχτηκε σε μια ημέρα. Η αγορά φτιάχτηκε σε δεκαετίες. Οι στρεβλώσεις ήρθαν σιγά – σιγά.

                        Όταν κερδίζει έδαφος κάποιος σημαίνει ότι κάποιος αφήνει αυτό το έδαφος, υπαναχωρεί. Και βεβαίως αφού διαμορφώθηκε ένα κλίμα που στα προηγούμενα χρόνια δεν ενοχλούσε ιδιαίτερα γιατί όλοι, ο καθένας από εκεί που ήταν –επιτρέψτε μου τη λέξη– τα έφερνε βόλτα, όταν ήρθε η ώρα της μεγάλης κρίσης και η μεγάλη κρίση δεν είναι η χρηματοπιστωτική κρίση που διανύουμε, για εμάς στο Υπουργείο Ανάπτυξης, στο Υπουργείο Εμπορίου αν θέλετε ήταν το τίναγμα στα ύψη των τιμών των πρώτων υλών που έκαναν την αγορά να μην ξέρει πού βρίσκεται, να μην ξέρει ο κάθε εισαγωγέας σε τι τιμές παραγγέλνει πρώτες ύλες και με τι τιμές θα βγει στην αγορά, ο λιανοπωλητής, ο καταναλωτής να μην ξέρουν πώς να συμπεριφερθούν και βεβαίως όλοι τότε εστράφησαν τι κάνει το Υπουργείο, τι κάνει η κυβέρνηση, τι κάνει το κράτος με την ευρύτερη έννοια.  

                        Το κράτος όμως, γιατί κράτος είμαστε όλοι, κοινωνία είμαστε όλοι, έπρεπε να έχει τους μηχανισμούς για να κάνει κάτι την ώρα της κρίσης. Και εμείς είπαμε ευθέως ότι δεν τους είχαμε. Θέλετε γιατί δεν χρειαζόταν, θέλετε γιατί τα προβλήματα ήταν διαφορετικά, θέλετε γιατί οι συνθήκες ήταν διαφορετικές; Σημασία έχει, χωρίς εδώ πέρα να θέλουμε να καταλογίσουμε ευθύνες, δεν υπήρχαν εκείνοι οι μηχανισμοί που θα έκαναν παρεμβάσεις στην αγορά.

                        Είπαμε λοιπόν ότι πρέπει, και το είπαμε σαν ευχή, αυτή η κρίση να είναι η αφορμή να αλλάξουν κάποια πράγματα στην αγορά και έτσι ξεκινήσαμε σιγά - σιγά. Ξεκινήσαμε με μια δέσμη μέτρων την οποία προσπαθήσαμε να συζητήσουμε με όλους τους εμπλεκόμενους φορείς και εξηγήσαμε από την αρχή ότι κανένα μέτρο από μόνο του δεν είναι εκείνο που θα δώσει λύση σε όλα, αλλά το ένα θα έρχεται να συμπληρώνει το άλλο και μέσα από αυτό το πλέγμα των δράσεών μας θα μπορέσουμε, μετά από κάποιο συγκεκριμένο χρονικό διάστημα, να έχουμε αλλάξει την εικόνα και τη λειτουργία της αγοράς.  

                        Βλέπετε ότι τα πράγματα σήμερα είναι διαφορετικά. Είναι προς το καλύτερο. Πολλά πράγματα είναι καλύτερα απ’ ό,τι ήταν πέρυσι. Και δεν είναι μόνο καλύτερα, θα μου πει κάποιος, γιατί πέσανε, υποχώρησαν οι τιμές των πρώτων υλών. Δεν είναι μόνο αυτό.

                        Είναι γιατί οι φορείς της αγοράς, με πρώτο το Υπουργείο μας αν θέλετε, τις Καταναλωτικές Οργανώσεις, όλους τους εμπλεκόμενους φορείς της αγοράς, είτε στην παραγωγή είτε στο χονδρεμπόριο είτε στο λιανεμπόριο, αναλαμβάνουν σιγά - σιγά τις ευθύνες τους και αυτό είναι κάτι που εμείς ξεκαθαρίσαμε από την αρχή.

                        Είπαμε ότι αυτή τη στιγμή πρέπει ο καθένας να αναλάβει το μέτρο της ευθύνης του. Μιλήσαμε για κοινωνική ευθύνη και κάποιοι μας κατηγόρησαν και είπαν ότι αναθέτουμε τα πάντα, την αντιμετώπιση της κρίσης στην κοινωνική ευθύνη, άρα κοινωνική ευαισθησία των επιχειρήσεων ή των παραγόντων της αγοράς. Όχι, δεν κάναμε αυτό. Δεν κάναμε αυτό.

                        Κάναμε κάτι απλό. Είπαμε ότι η υπόθεση «κρίση» στην αγορά δεν είναι υπόθεση ενός ή λίγων ανθρώπων. Δεν είναι υπόθεση αν θέλετε μόνο της κυβέρνησης. Είναι υπόθεση όλης της κοινωνίας και στην κοινωνία συμμετέχουμε όλοι, και αυτοί που παράγουν και αυτοί που πωλούν και αυτοί που αγοράζουν και θα πρέπει ο καθένας από εκεί που είναι να νιώσει ότι πρέπει να δίνει ανά πάσα στιγμή εξηγήσεις στα άλλα μέρη.

                        Πρέπει να νιώθει, είπα σε κάποιον επιχειρηματία, πολύ ισχυρός, μα πάρα πολύ ισχυρός, να πατάει πολύ γερά στα πόδια του για να μου λέει: εγώ είμαι ο τάδε. Γιατί σ' αυτή την προσέγγιση: εγώ είμαι ο τάδε, εγώ του απάντησα: κι εμείς είμαστε το κράτος.

                        Εμείς είμαστε η κοινωνία, την οποία εκπροσωπούμε, υπηρετούμε και θα συνεχίσουμε να προστατεύουμε. Και βεβαίως μην αμφιβάλλετε ποιος είναι ο νικητής στο τέλος. Αλλά δεν θέλουμε αυτή την προσέγγιση. Δεν θέλουμε αυτή τη σύγκρουση.

                        Θέλουμε τη συνεννόηση. Θέλουμε τη συνεννόηση για να πάμε μαζί, γιατί όπως είπε και ο Υπουργός νωρίτερα, το κάθε κομμάτι της αγοράς, ο κάθε φορέας της αγοράς, ο κάθε παράγων της αγοράς έχει τη δικιά του προσέγγιση, τη δικιά του ευθύνη, τη δικιά του συνεισφορά.

                        Ο καταναλωτής ή και ο κάθε ένας αν θέλετε βλέπει από το δικό του οπτικό πεδίο τα πράγματα. Εμείς στο Υπουργείο έχουμε ευθύνη να τα δούμε σφαιρικά και να κρατήσουμε την ισορροπία που απαιτούν οι καιροί, που απαιτούν οι συνθήκες.

                        Δεν μπορούμε να κατανοήσουμε πώς μια εταιρεία μπορεί να έρθει και να πει: ξέρετε, μη μας πιέζετε γιατί εμείς δίνουμε θέσεις εργασίας. Μα θέσεις εργασίας έδινες και χθες. Και δεν μπορεί η απειλή της μείωσης των θέσεων εργασίας να είναι το αντίβαρο για οτιδήποτε, να είμαστε εξηγημένοι.

                        Δεν θα το βάλουμε σ' αυτή τη ζυγαριά γιατί εμείς αγωνιζόμαστε να μην χαθεί καμία θέση εργασίας από καμία επιχείρηση. Αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι πρέπει να κλείνουμε τα μάτια σε στρεβλώσεις ή σε μια λαθεμένη ή σε μια σε βάρος των καταναλωτών πολιτική. Αυτό δεν θα το κάνουμε.

                        Από την άλλη πλευρά είδατε ότι προχωρήσαμε στην πιστοποίηση των Καταναλωτικών Οργανώσεων. Είπαμε ότι η χώρα μας δεν μπορεί να έχει δεκάδες, αρκετές δεκάδες Καταναλωτικές Οργανώσεις και να είναι από λίγα άτομα η κάθε μια. Θα πρέπει να ενώσουμε τις δυνάμεις μας, να ενώσουμε τις πρωτοβουλίες μας, άρα να δυναμώσουμε τη φωνή της κάθε Καταναλωτικής Οργάνωσης και μια δυνατή και τεκμηριωμένη φωνή μην αμφιβάλλετε ότι γίνεται σεβαστή από όλους.

                        Και είδατε ότι τους τελευταίους μήνες αρχίζει σιγά - σιγά ο κόσμος να ασχολείται με τις Καταναλωτικές Οργανώσεις, και δεν το κάνει γιατί η Γενική Γραμματεία Καταναλωτή έδωσε παραπάνω χρήματα, που έδωσε παραπάνω χρήματα. Σε σχέση με το 2003 σήμερα δίνουμε 15 φορές περισσότερα. Αλλά δεν είναι αυτή η εξήγηση. Η εξήγηση είναι γιατί και οι Καταναλωτικές Οργανώσεις μπαίνουν στην πρώτη γραμμή, αναλαμβάνουν το μερίδιο ευθύνης τους.

                        Τι χρέος τώρα έχουμε όλοι. Απ’ όπου και να είναι ο καθένας πρέπει να λέμε πάντα την αλήθεια. Εάν στις όποιες στρεβλώσεις υπάρχουν στην αγορά βάλουμε κομματικές προσεγγίσεις, βάλουμε σκοπιμότητες, δεν θα προσφέρουμε απολύτως τίποτα. Πρέπει να κάνουμε μια έντιμη, μια αληθινή προσέγγιση αν θέλουμε να αφήσουμε έργο πίσω μας, ο καθένας από εκεί που είναι, γιατί κανείς δεν θα είναι για πάντα εκεί που είναι.

                        Πρέπει λοιπόν να συνεννοηθούμε. Πρέπει να λέμε τα πράγματα με το όνομά τους. Δεν μπορεί να υπάρχουν τιμοληψίες διαφορετικών προελεύσεων. Πρέπει να λέμε μόνο την αλήθεια. Και το Υπουργείο βγήκε μπροστά πρώτο και καλύτερο.

                        Ξεκινήσαμε από το Σεπτέμβριο, και τι κάνουμε; Λέμε: κάθε 10, 15, 20 ημέρες, ανάλογα με τους τιμοκαταλόγους που έρχονται στο Υπουργείο, και σας θυμίζω ότι υποχρεωτικά έρχονται στο Υπουργείο όλοι οι τιμοκατάλογοι, άρα δεν υπάρχει αύξηση που να μην ανακοινωθεί στο Υπουργείο, έχουμε την πλήρη εικόνα, είπαμε ότι εμείς θα προσεγγίζουμε σ' αυτές τις νέες τιμές και θα δίνουμε εξηγήσεις στον κόσμο.

                        Ποιες είναι αυτές οι εξηγήσεις. Για τα μεν παραγόμενα προϊόντα στην Ελλάδα εμείς υποχρεώνουμε τις επιχειρήσεις να μας φέρνουν τα κοστολογικά τους στοιχεία. Τι σημαίνει αυτό; Σημαίνει ότι θα ελέγξουμε αν όντως αυτή η ανατίμηση, δεν μιλώ για τις μειώσεις, γιατί υπάρχουν και μειώσεις στις μέρες μας, αλλά μιλάμε για το πιο δύσκολο κομμάτι που είναι οι ανατιμήσεις, εάν η ανατίμηση αυτή προκύπτει μέσα από την αλλαγή των κοστολογικών στοιχείων, άλλαξαν κάποιοι παράγοντες, πρώτη ύλη, όλοι αυτοί οι παράγοντες που διαμορφώνουν την τιμή. Κι αν ναι, εμείς θα έχουμε το πολιτικό θάρρος να βγούμε και να πούμε: ναι, αυτή η τιμή τεκμηριώνεται με βάση τα στοιχεία που ήρθαν, όπως ήρθαν στο Υπουργείο. Και το κάνουμε, έστω και αν κι αυτό λοιδορείται ως ένα βαθμό με το ευφυολόγημα «ανατιμήσεις με την ευλογία του Υπουργείου». Εμείς δεν ευλογούμε ανατιμήσεις. Αλλά δεν είμαστε και διατεθειμένοι να παίξουμε παιχνιδάκι με κανέναν. Θα λέμε τα πράγματα με το όνομά τους. Δεν είναι απέναντι οι επιχειρήσεις και χλωρά-ξερά στην ίδια κατεύθυνση. Θα βλέπουμε, θα κρίνουμε, θα συγκρίνουμε και θα αναλαμβάνει ο καθένας την ευθύνη του.

                        Ζητάμε λοιπόν ανάλυση των κοστολογικών στοιχείων για τα παραγόμενα στην Ελλάδα. Άρα έχουμε πλήρη εικόνα. Κι εδώ πάλι κάποιος θα έρθει να πει: Καλά, αυξήθηκε η τιμή. Γιατί πρέπει μια επιχείρηση να δώσει αναφορά στο Υπουργείο; Απαγορεύεται; Ελεύθερη αγορά είναι.

                        Βεβαίως δεν απαγορεύεται. Μπορεί πέρσι να δούλευε με ποσοστό κέρδους 30% και φέτος να δουλέψει με 40%. Μπορεί να το κάνει. Είπαμε όμως, η κοινωνική ευθύνη, και ιδιαίτερα τη χρονική περίοδο που διανύουμε, δεν επιτρέπει σε καμία επιχείρηση να δει τα πράγματα έτσι. Και αν το κάνει, θα έλεγα αυτή την αντικοινωνική συμπεριφορά πρώτα απ’ όλα, εμείς έχουμε χρέος –και δεν μασάμε τα λόγια μας, το έχουμε αποδείξει νομίζω- να το πούμε στον κόσμο. Και ο κόσμος ας βγάλει τα συμπεράσματά του, ας πάρει πρωτοβουλίες, ας αντιδράσει.

                        Μέχρι σήμερα δεν βλέπουμε τέτοιες συμπεριφορές -για να είμαι δίκαιος- από τις επιχειρήσεις. Βλέπω στη μεγάλη τους πλειοψηφία ότι υπάρχει μία σοβαρή προσέγγιση. Βεβαίως υπάρχουν και εξαιρέσεις. Γι’ αυτό υπάρχουν εξαιρέσεις με ονόματα. Και θα έχουν ονόματα όλες οι εξαιρέσεις, είτε αρέσει σε κάποιους είτε όχι.

                        Και για να έρθω σε κάτι πάλι που είπε ο Υπουργός, δεν χτυπάμε την επιχειρηματικότητα -όπως μας κατηγόρησε κάποια εφημερίδα, και επιχειρηματολόγησε ο Υπουργός αρθρογραφώντας σε αυτή- απλά λέμε την αλήθεια. Η αλήθεια φαίνεται κάποιους όμως τους ενοχλεί. Εμείς σε αυτό δεν θα σταματήσουμε, θα συνεχίσουμε την ίδια κατεύθυνση.

                        Ερχόμαστε στη δεύτερη προσπάθεια. Υπάρχουν τα εισαγόμενα προϊόντα. Είπαμε εκεί, για να δώσουμε τέλος στο ότι στην Ελλάδα όλα ακριβαίνουν ενώ όλες σε όλες τις χώρες του εξωτερικού τα πράγματα είναι φτηνά, ο κόσμος εκεί απολαμβάνει παραδείσους, μπορεί και αγοράζει τα πάντα φτηνά σε τέτοιο βαθμό που μπορεί κάποιος να πάρει το αεροπλάνο να πάει σε μια χώρα στην Ευρωπαϊκή Ένωση να ψωνίσει και να γυρίσει πίσω, είναι και κερδισμένος.

                        Δεν είναι έτσι τα πράγματα. Θέλετε να πω, μακάρι να ήταν έτσι. Γιατί θα πηγαίναμε πολύ απλά να λέγαμε: τι κάνατε εσείς εκεί; να το κάναμε κι εμείς εδώ. Δεν είναι έτσι. Όσοι ταξιδεύετε στο εξωτερικό, έχετε εικόνα ότι δεν είναι έτσι. Γιατί η κρίση αφορά όλες τις χώρες.

                        Υπάρχουν προϊόντα –το έχω πει, κι εμείς κάναμε τιμοληψίες στο Υπουργείο- υπάρχουν προϊόντα που είναι ακριβότερα στην Ελλάδα. Υπάρχουν κάποια άλλα προϊόντα, άλλοι κωδικοί, αν θέλετε και των ίδιων προϊόντων -και έχει σημασία η λεπτομέρεια κωδικοί, πρέπει να προσέξει κανείς για να συγκρίνει προϊόν κωδικό με κωδικό- που είναι φτηνότερα σε κάποια άλλη χώρα, στο Βέλγιο, στη Γαλλία, στην Ισπανία. Όλοι όμως έχουν το δικό τους σταυρό, όλοι δίνουν τη δικιά τους προσπάθεια για να αντιμετωπίσουν αυτό που λέμε ακρίβεια, αυτό που λέμε κρίση. Κρίση στις διεθνείς τιμές, κρίση σήμερα στο οικονομικό μας σύστημα.

                        Είπαμε λοιπόν, για να τελειώσει εν πάση περιπτώσει μια για πάντα αυτή η κουβέντα, ότι εμείς θεσμοθετούμε την τεκμηρίωση των τιμών των ενδοομιλικών συναλλαγών. Τι σημαίνει αυτό; Αφού πούμε ότι το 60% των εταιρειών που δραστηριοποιούνται εντός ομίλων διεξάγεται από τις ενδοομιλικές σχέσεις -είναι ένα πολύ μεγάλο ποσοστό απ’ ό,τι καταλαβαίνετε- είπαμε ότι από τις 31/12 που υπέγραψε ο Υπουργός την Υπουργική Απόφαση, πρέπει η κάθε εταιρεία ή ο κάθε όμιλος, η κάθε πολυεθνική, να έχει φάκελο τεκμηρίωσης τιμών. Που σημαίνει ότι όταν φέρει ένα προϊόν στην Ελλάδα θα πρέπει μέσα στο φάκελο τεκμηρίωσης να κάνει πλήρη ανάλυση για τις τιμές που αυτό το προϊόν πουλιέται στις άλλες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Αυτό θα μας δίνει τη δυνατότητα των συγκρίσεων.

                        Αυτό και πάλι το λέω προκαταβολικά, γιατί αυτοί οι έλεγχοι θα αρχίσουν από τις 15 Μαΐου. Μην περάσει από το μυαλό κάποιου ότι ξέρετε, άρα λοιπόν θα έχουμε τις ίδιες τιμές στην Ελλάδα και στο Βέλγιο. Όχι, δεν θα έχουμε τις ίδιες, δεν μπορούμε να έχουμε τις ίδιες, δεν έχουμε τις ίδιες δυσκολίες, είναι διαφορετικές αγορές. Θα έχουμε τεκμηριωμένη όμως ανάλυση γιατί πουλιέται το προϊόν αυτό στην Ελλάδα τόσο.

                        Έχουν άλλα κοστολόγια, υπάρχουν άλλες παραγωγές, υπάρχει άλλη διακίνηση προϊόντων για παράδειγμα στη χώρα μας, που είμαστε μια πολύ δύσκολη χώρα στη διακίνηση αγαθών, ακόμα και στη στεριά και πολύ περισσότερο στα νησιά, κάτι που δεν έχουν μεγάλες χώρες. Με 4 κέντρα διανομών για παράδειγμα η Γερμανία τροφοδοτεί 80 εκατομμύρια πολίτες. Εμείς θέλουμε δεκάδες κέντρα διανομών για 10 εκατομμύρια πολίτες. Καταλαβαίνετε λοιπόν ότι όλα αυτά είναι επιβαρύνσεις.

                        Και κάποιος δεν μπορεί να λέει δεν ξέρω ή δεν θέλω να μάθω ή τι κάνετε. Είναι μια πραγματικότητα. Και εμείς αυτά τα βάζουμε στη ζυγαριά δίκαια, γιατί κάνουμε δίκαιη προσέγγιση απέναντι σε όλους τους πολίτες της αγοράς. Αυτή λοιπόν είναι η δεύτερη κατεύθυνση.

                        Και το τρίτο και τελευταίο είναι ότι δημιουργούμε, μετά από δέκα χρόνια που καταργήθηκαν οι ελεγκτικοί μηχανισμοί, δημιουργούμε για πρώτη φορά έναν ελεγκτικό μηχανισμό. Ασφαλώς δεν θα είναι Αγορανομία, η Αγορανομία του παρελθόντος που ήξεραν οι μεγαλύτεροι, και δεν μπορεί να υπάρχει Αγορανομία στις μέρες μας. Υπάρχει η Υπηρεσία Εποπτείας της αγοράς, μια Υπηρεσία η οποία θα έχει 3 Διευθύνσεις:

                        Μία που θα κάνει τιμοληψίες, άρα ανά πάσα στιγμή θα έχει την εικόνα τι τιμές υπάρχουν στην αγορά. Το έκανε η Εθνική Στατιστική Υπηρεσία βεβαίως, αλλά θα το κάνει το Υπουργείο για να έχουμε τη δικιά μας εικόνα και για τα προϊόντα που εμείς ιεραρχούμε ότι ενδιαφέρουν το καταναλωτικό κοινό.

                        Θα υπάρχει η Διεύθυνση Κοστολογικών Αναλύσεων, όπου αυτοί είναι οι φάκελοι που θα έρχονται με τα κοστολογικά τους στοιχεία, θα ελέγχονται για να δούμε αν πράγματι τεκμηριώνονται οι όποιες ανατιμήσεις ή πώς κινείται η πορεία του κάθε προϊόντος.

                        Και βεβαίως θα υπάρχει ένα καθαρό κομμάτι ελεγκτών. Θα είναι μόνη τους δραστηριότητα οι έλεγχοι. Θα βγουν έξω καθημερινά και θα κάνουν ελέγχους ζητώντας τα στοιχεία, τα οποία θα φέρνουν και θα δουλεύουν οι άλλες Υπηρεσίες.

                        Θέλουμε να πιστεύουμε, και ο Υπουργός και ο Γραμματέας Καταναλωτή και ο Γραμματέας Εμπορίου, γενικά όλη η πολιτική ηγεσία και οι συνεργάτες μας στο Υπουργείο -και τους οποίους θέλω να ευχαριστήσω γιατί καταβάλλουν μια πολύ σημαντική προσπάθεια για να καλύψουν τις όποιες αδυναμίες έχουμε από πλευράς αριθμητικής προσέγγισης- πως θα δούμε τις επόμενες βδομάδες ή μήνες να λειτουργήσει και αυτή η Υπηρεσία.

                        Η λογική ή η προσέγγιση ότι δεν χρειάζονται έλεγχοι εμάς, όπως βλέπετε από τις πράξεις μας, δεν μας εκφράζει. Πιστεύουμε ότι πρέπει να γίνονται έλεγχοι, αλλά οι έλεγχοι θα είναι σε αυτές τις κατευθύνσεις. Γιατί ξέρετε, η δυσκολία ελέγχων σε μια ελεύθερη αγορά είναι πολύ μεγάλη. Δεν προσδιορίζεται αυτό που λέει κάποιος, λέει κάποιος: αισχροκέρδεια. Το λέει εύκολα και ωραία. Τι πάει να πει «αισχροκέρδεια»; Πώς ξεκινάει και πώς σταματάει η αισχροκέρδεια; Σε τι ποσοστό; Δεν είναι προσδιορισμένα αυτά. Πότε ξεκινάει η κερδοσκοπία, από ποιο ποσοστό και πάνω; Δεν υπάρχουν αυτά.

                        Και αυτά πρέπει να καταλάβει ο κόσμος και νομίζω τα καταλαβαίνει. Παρά τις δυσκολίες που έχουμε, εγώ βλέπω ότι με ικανοποίηση μάς αντιμετωπίζει η κοινωνία, γιατί πράγματι έχει πειστεί ότι υπάρχει η πολιτική βούληση να ελέγξει αυτά τα πράγματα, να κάνουμε παρεμβάσεις, να αλλάξουμε το θεσμικό πλαίσιο, να δώσουμε λύσεις. Αυτό μας αναγνωρίζει.

                        Δεν θα τα λύσουμε όλα τα προβλήματα. Θα μείνουν προβλήματα και για άλλους και για άλλους και για άλλους. Η ζωή θα συνεχίζεται και θα φέρνει προβλήματα. Εμείς όμως επί ημερών μας θα κάνουμε απολογισμό, θα δώσουμε έργο συγκεκριμένο. Θεσμικές παρεμβάσεις, ελεγκτικό μηχανισμό, παρουσία στην αγορά. Και κυρίως ότι δεν κρύψαμε την παραμικρή αλήθεια, το παραμικρό πρόβλημα από τους καταναλωτές.

                        Λέμε λοιπόν με τα απολογιστικά δελτία: τόσες αυξήσεις τεκμηριώνονται, τόσες μειώσεις έγιναν, τόσες ανακλήσεις. Όταν μιλήσαμε πρώτη φορά για ανακλήσεις πρέπει να σας πω ότι ήρθαν κάποιοι, που απλουστεύουν τα πάντα και τα ξέρουν όλα, και μας είπαν: καλά, ανακάλεσαν, σε δέκα μέρες θα ξαναφέρουν τις τιμές.

                        Είπε ο Υπουργός πριν το στοιχείο αυτό. Γιατί αρχίζουμε πια και έχουμε στοιχεία στα χέρια μας. Είπαμε, από τους περίπου 20.000 κωδικούς που είτε μειώθηκαν είτε οι τιμές τους που ήρθαν και ανακλήθηκαν, γιατί δεν τεκμηριώθηκαν αυτές οι ανατιμήσεις, δηλαδή αναγκάστηκαν να πάρουν πίσω τις τιμές... Αυτό σημαίνει «ανάκληση τιμής». Έφερα και ζητάω 3%, το οποίο δεν μπορώ να το αποδείξω και αναγκάζομαι εκ των πραγμάτων να το πάρω πίσω. Ή αν επιμείνω, το Υπουργείο να πάρει κάποια μέτρα. Και ανακαλεί. Και μόνο γύρω στις 4.000-4.500 έχουμε αυξήσεις.

                        Τι σημαίνει: Ότι η μεγάλη πλειοψηφία -και οι ανατιμήσεις δεν έχουν σχέση με τις ανακλήσεις, ήρθαν από την αρχή σαν ανατιμήσεις- ότι οι ανακλήσεις παραμένουν ανακλήσεις επί μακρόν. Που σημαίνει ότι το μήνυμα έχει πιάσει τόπο σε όλες τις επιχειρήσεις ότι στο Υπουργείο γίνεται μια άλλη, μια διαφορετική προσέγγιση. Αυτή είναι η πραγματικότητα.

                        Και επειδή καμιά φορά ακούμε κάτι: ακρίβυναν 500 κωδικοί. Ξέρετε τι είναι οι 500 κωδικοί; Μιλάμε ότι στα ελληνικά σούπερ μάρκετ -πρέπει να τους κρατήσουμε αυτούς τους αριθμούς, για να ξέρουμε, να μπορούμε να συνεννοηθούμε και στο μέλλον- κυκλοφορούν γύρω στους 80.000-85.000 κωδικοί που έχουν σχέση με τρόφιμα. Εάν σε αυτούς βάλουμε τα βιομηχανικά προϊόντα, απορρυπαντικά και τα υπόλοιπα, θα έχουμε αρκετές δεκάδες χιλιάδες κωδικούς επάνω. Άρα καταλαβαίνετε για τι δείγματα μιλάμε.

                        Γι’ αυτό λοιπόν θέλω να πω σε όλους, θέλω την κατανόησή σας. Δεν ισχυριστήκαμε ποτέ ότι είμαστε θαυματοποιοί, δεν ισχυριστήκαμε ποτέ ότι θα πατήσουμε ένα κουμπί και θα αλλάξουν ως δια μαγείας ένα βράδυ τα πάντα. Είπαμε από την αρχή, και συνεχίζουμε σε αυτή την κατεύθυνση, ότι έχουμε την πολιτική βούληση να συνεχίσουμε τις παρεμβάσεις μας, να θίξουμε κακώς κείμενα, να αντιμετωπίσουμε στρεβλώσεις, αγκυλώσεις που υπάρχουν στην αγορά, να πούμε τα πράγματα με το όνομά τους και αυτό ζητήσαμε να το κάνουμε όλοι μαζί.

                        Γι’ αυτό αυτή η ημερίδα δίνει τη δυνατότητα σε όλους σήμερα να είμαστε εδώ. Και να ξεκινήσουμε, από αύριο ει δυνατόν, μια νέα προσπάθεια όλοι μαζί. Δεν είναι προσωπική υπόθεση κανενός αυτό που κάνουμε. Όλοι μαζί, ο καθένας και η καθεμιά από εκεί που είναι να συμβάλει προκειμένου τα πράγματα να γίνουν καλύτερα. Και μπορεί να γίνουν καλύτερα.

                        Γι’ αυτό λοιπόν είπα ότι αξίζουν πολλά συγχαρητήρια και ευχαριστίες σε όλους εκείνους τους φορείς της αγοράς, στους εκπροσώπους του τύπου που είναι σήμερα εδώ, και θέλω να τους ευχαριστήσω, γιατί βλέπω και το τελευταίο διάστημα ότι γίνεται μια διαφορετική υπεύθυνη προσέγγιση, που είναι κι αυτός όχι έμμεσος, άμεσος τρόπος παραδοχής ότι γίνεται μια προσπάθεια στο Υπουργείο Ανάπτυξης. Να τους ευχαριστήσω λοιπόν για τη συμβολή τους σε αυτή τη δημόσια κουβέντα. Μια κουβέντα που θέλουμε να επαναληφθεί, και όχι μόνο στην Αθήνα αλλά και σε άλλα μέρη της επαρχίας.

                        Η γνώση είναι όπλο για όλους. Αρκεί όλοι να πιστέψουμε στις δικές μας δυνάμεις, αρκεί όλοι να πιστέψουμε ότι έχουμε τη δύναμη στα χέρια μας, ότι μπορούμε να αντιδράσουμε, ότι δεν είναι όλα δεδομένα ότι «υπάρχει ακρίβεια, δεν γίνεται τίποτε», άρα μοιρολατρικά να αντιμετωπίζουμε καταστάσεις. Όχι, μπορούμε να παλέψουμε. Όχι, μπορούμε να βγούμε μπροστά. Μπορούμε να πούμε τα πράγματα με το όνομά τους.

                        Και αυτό το μήνυμα ή αυτή η προσπάθεια είναι το πρώτο που πρέπει να εκπέμψουμε προς όλους τους συμπολίτες μας. Γιατί όλοι είμαστε καταναλωτές.

                        Σας ευχαριστώ πολύ».