ΓΕΩΡΓΙΟΣ Θ. ΒΛΑΧΟΣ - Βουλευτής Περιφέρειας Αττικής

 

Τετάρτη, 6 Σεπτεμβρίου 2017

 

 

Ομιλία Γεωργίου Βλάχου στην ολομέλεια της Βουλής στη συζήτηση του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης με τίτλο: «Συνταξιοδοτικές ρυθμίσεις Δημοσίου και λοιπές ασφαλιστικές διατάξεις, ενίσχυση της προστασίας των εργαζομένων, δικαιώματα ατόμων με αναπηρίες και άλλες διατάξεις»

 

 

  

Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.  Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, όλο το προηγούμενο διάστημα η Κυβέρνηση διαφήμιζε τις ευεργετικές διατάξεις που θα φέρει με το παρόν νομοσχέδιο. Αξιοποιώντας τη ρήση ότι στη χώρα που ζούμε «ό,τι δηλώσεις είσαι» προσπάθησε να αναβαθμίσει επικοινωνιακά τις ρυθμίσεις που θα έφερνε. Μιλούσε για αδήλωτη εργασία, για παραβατικότητα στην αγορά εργασίας, για παθογένειες, για ένα νέο κοινωνικό χάρτη. Επειδή, όμως, έρχεται πάντα η στιγμή που η πραγματικότητα ανατρέπει τις δηλώσεις και τα επικοινωνιακά τεχνάσματα, όπως στο παρελθόν η ζωή απέδειξε ότι χρήματα δεν υπήρχαν, ότι το μνημόνιο δε σκίστηκε, ότι ο ΕΝΦΙΑ δεν καταργήθηκε, έτσι και τώρα με την κατάθεση του συζητούμενου νομοσχεδίου αποδεικνύεται ότι έγινε πολλή κουβέντα που δεν άξιζε να πάρει ούτε τον χρόνο ούτε -αν θέλετε- και τη σημασία που πήρε.  Είπα, όμως, ότι θα γίνει, γιατί είμαι σίγουρος ότι αυτό το νομοσχέδιο θα είναι σε προτεραιότητα του Πρωθυπουργού το Σαββατοκύριακο που έρχεται. Γι’ αυτό άλλωστε η Κυβέρνηση το έφερε στη Βουλή για ψήφιση, προκειμένου να το αξιοποιήσει επικοινωνιακά στην παράσταση που θα δοθεί στη Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης.  Και λέω «παράσταση», γιατί είμαι σίγουρος ότι καμία αναφορά δεν θα γίνει για όσα υποσχέθηκε ο Πρωθυπουργός και ο ΣΥΡΙΖΑ στο παρελθόν. Καμία αναφορά δεν θα γίνει για την ασυνέπεια μεταξύ λόγων και έργων του κυρίου Πρωθυπουργού. Έτσι, προκειμένου να μην θυμηθεί κανείς τι ελέχθη από τον Πρωθυπουργό τα προηγούμενα χρόνια, θα πρέπει να εφευρεθούν νέες υποσχέσεις και μάλιστα ορισμένες να είναι και ψηφισμένες από τη Βουλή, ούτως ώστε με αυτά τα επικοινωνιακά τεχνάσματα να προσπαθήσει να δείξει μια άλλη εικόνα.  Με επικοινωνιακά τεχνάσματα, όμως, δεν ανακτά κανείς το κύρος του. Ο κ. Τσίπρας έχει υποσχεθεί στους πάντες τα πάντα κάνοντας την κοινωνία να τρομάζει κάθε φορά που ακούγονται νέες υποσχέσεις. Θέλω να πω ότι δεν άξιζε τόση φασαρία και για κάποιες θετικές ρυθμίσεις που -προσωπικά, επιτρέψτε μου να πω πραγματικά- ότι έχω σοβαρές αμφιβολίες και για την εφαρμογή τους και για την αποτελεσματικότητά τους.  Το μόνο σίγουρο όμως, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, είναι ότι το συγκεκριμένο νομοσχέδιο θα μπορούσε να κάνει αναφορά -και δυστυχώς δεν κάνει- στις άδικες περικοπές των συντάξεων, στις συντάξεις που θα κοπούν το 2019, στην περικοπή έως και δύο μισθών λόγω των διαδοχικών μειώσεων του αφορολογήτου και της δραματικής αύξησης των άμεσων και έμμεσων φόρων, στους τριακόσιους χιλιάδες συνταξιούχους που ματαίως περιμένουν να πάρουν τη σύνταξή τους, στην απελευθέρωση των ομαδικών απολύσεων που υπεγράφη πριν λίγο καιρό, στη νέα γενιά των 360 ευρώ που δημιουργήθηκε με αποκλειστική ευθύνη της σημερινής Κυβέρνησης, στη γενιά συνταξιούχων των 185 ευρώ, στο ερώτημα πόσες χιλιάδες θέσεις εργασίας και μισθοί χάθηκαν από τη μη αξιοποίηση του πακέτου Γιούνκερ, στο ερώτημα γιατί δεν έγινε τίποτα εδώ και δυόμισι χρόνια για την αδήλωτη εργασία. Και στο σημείο αυτό να θυμίσω, όπως ο εισηγητής μας και πρώην Υπουργός, ο κ. Βρούτσης, πολύ αναλυτικά έδωσε στη διάρκεια της συζήτησης στην Επιτροπή, ότι ήταν μια υπόθεση που η Νέα Δημοκρατία τη βρήκε πάνω από 40% και την περιόρισε κάπου στο 13%. Σήμερα, πραγματικά, τα νούμερα παραμένουν τα ίδια, που σημαίνει ότι για δυόμισι χρόνια δεν έγινε καμία προσπάθεια. Ωστόσο, οφείλω να πω ότι γίνεται αναφορά, έστω με πλάγιο τρόπο, σε νέες μειώσεις συντάξεων και αυξήσεις ασφαλιστικών εισφορών. Και συγκεκριμένα, σε μείωση από 21% που μπορεί να φτάσει έως 40% των επικουρικών συντάξεων μέχρι 31/12/2014, στο πάγωμα εκατόν τριάντα περίπου χιλιάδων επικουρικών συντάξεων από 1/1/2015, καθώς δεν είναι ακόμα έτοιμος αυτός ο περίφημος μαθηματικός τύπος για τον υπολογισμό των συντάξεων. Ξέρετε, μικρή αξία δίνει ο οποιοσδήποτε περιμένει να πάρει μια σύνταξη για τον μαθηματικό τύπο. Εκείνο που περιμένει είναι να του πούμε καθαρά πότε θα πάρει αυτά τα χρήματα που έτσι κι αλλιώς είναι λίγα και που εν πάση περιπτώσει ακόμα και αυτά τα λίγα δεν μπορεί να τα βρει και να τα προγραμματίσει στην καθημερινότητα και στη ζωή του. Επίσης, γίνεται αναφορά στην αύξηση από 4% σε 4,5% για την εισφορά στο Μετοχικό ταμείο Υπαλλήλων. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, σε κάθε περίπτωση πρόκειται για ένα νομοσχέδιο που κινείται σε λάθος κατεύθυνση. Πρόκειται για μια συρραφή διατάξεων, θα έλεγα όπως-όπως, οι οποίες σε καμία περίπτωση δεν συνιστούν μια ολοκληρωμένη πρόταση που θα επιλύσει τα σημαντικά ζητήματα στην αγορά εργασίας. Γι’ αυτό και ο εισηγητής μας χαρακτήρισε δικαίως αυτό το νομοσχέδιο ως ένα «αδειανό πουκάμισο». Προσπερνά την πραγματικότητα, χωρίς να δίνει λύση στα προβλήματα που δημιούργησε η πολύχρονη κρίση και κυρίως χωρίς να δίνει λύση στα όσα η εφευρετικότητα και τα πειράματα των Υπουργών της Κυβέρνησής σας δημιούργησαν, καθώς είναι σίγουρο ότι οι δικές σας αυταπάτες δημιούργησαν δυσκολίες στη ζωή των πολιτών, επιβαρύνοντάς τους με το τεράστιο κόστος των δικών σας πειραμάτων. Δυστυχώς, το κακό που έχετε κάνει σε αυτήν την χώρα όλο αυτό το διάστημα της διακυβέρνησής σας δεν μπορεί να αλλάξει από τη μια στιγμή στην άλλη και φυσικά με ένα μόνο νομοσχέδιο. Η αγοραστική δύναμη και το βιοτικό επίπεδο των Ελλήνων έχει επιβαρυνθεί και δύο αχρείαστα μνημόνια, κατά τη γνώμη μας, που κόστισαν πάνω από 14 δισεκατομμύρια ευρώ έχουν φορτωθεί στις πλάτες του ελληνικού λαού. Κλείνω, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, με μια μικρή αναφορά στις επισκέψεις του κυρίου Πρωθυπουργού, του κ. Τσίπρα, σε επιχειρήσεις που, κατά σύμπτωση, δραστηριοποιούνται στη δική μου περιοχή, στη δική μου εκλογική περιφέρεια. Και ήθελα να ρωτήσω, ποιο πρόβλημα έλυσε η Κυβέρνηση και ο Πρωθυπουργός στον «Παπαστράτο» ή στην «Apivita» για να συμμετέχει στη χαρά της επιτυχίας τους; Μοίραζε χαμόγελα στην επίσκεψη. Ρώτησε ποτέ ποιο πρόβλημα είχαν, ποια επενδυτική προσπάθεια ξεμπλόκαρε, σε τι τους βοήθησε, πού ήταν συμπαραστάτης; Ποιος του έδωσε το δικαίωμα να επισκεφτεί και να πανηγυρίζει;  Περίμενε να ολοκληρωθεί το επιχειρηματικό ρίσκο και τότε εκ του ασφαλούς έκανε τις επισκέψεις, χωρίς να ρωτήσει πώς αυτοί οι άνθρωποι έφτασαν εκεί. Και το λέω γιατί και τις δύο εταιρίες, που πράγματι έχουν κάνει θετικότατα βήματα τα τελευταία χρόνια, και όχι τα δύο χρόνια βέβαια, εν μέσω κρίσης, πρέπει να επισημανθούν, αλλά από ανθρώπους που παρακολουθούν τις εταιρίες αυτές όλα τα προηγούμενα χρόνια, όχι τώρα που στήθηκε το επικοινωνιακό γλέντι που ήθελε ο κύριος Πρωθυπουργός. ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Γεώργιος Λαμπρούλης): Κύριε Βλάχο, ολοκληρώστε. Τελειώνω, κύριε Πρόεδρε. Μίλησε τέλος για το κέρδος. Και μόνο η αναφορά στη λέξη «κέρδος» από τη μεριά του ΣΥΡΙΖΑ είναι θετική. Θα χρειαστεί, όμως, πολύς χρόνος, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, για να γεφυρώσετε το χάσμα μεταξύ του κέρδους ως υπεραξία της εργασίας, που μας λέγατε στα νιάτα σας, και του κέρδους ως κίνητρο, ως μοχλό ανάπτυξης της επιχειρηματικότητας. Η ελληνική κοινωνία δεν μπορεί να περιμένει άλλα χαμένα χρόνια. Θέλει να ακούσει κάτι για το σήμερα. Το χρειάζεται για να νιώσει ότι βγαίνει από το αδιέξοδο. Και αυτή είναι και θα είναι η μεγάλη μας διαφορά. Σας ευχαριστώ πολύ.