ΓΕΩΡΓΙΟΣ Θ. ΒΛΑΧΟΣ - Βουλευτής Περιφέρειας Αττικής

 Τετάρτη, 18 Οκτωβρίου  2017

 

 

Ομιλία Γεωργίου Βλάχου στην ολομέλεια της Βουλής στο Σχέδιο Νόμου του Υπουργείου Περιβάλλοντος και Ενέργειας «Έλεγχος και Προστασία του Δομημένου Περιβάλλοντος».

 

 

  

Ευχαριστώ, κυρία Πρόεδρε.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, για μια ακόμη φορά η Εθνική Αντιπροσωπεία συζητά ένα νόμο για την εκτός σχεδίου δόμηση, αυτό που συνηθίσαμε να λέμε την «αυθαίρετη δόμηση». Και τούτο γιατί το κράτος -μιλώ διαχρονικά- δεν είχε την πολιτική βούληση να βάλει τέλος στην εκτός σχεδίου δόμηση.

Πώς θα μπορούσε να το είχε κάνει αυτό; Εάν, για παράδειγμα, υπήρχαν χρήσεις γης σ’ όλη τη χώρα, σ’ όλες τις περιοχές, για να ξέρει ο καθένας πού μπορεί να κάνει τι και -το δεύτερο- εάν είχαμε επεκτάσεις σχεδίων πόλεων εκεί που ζητούνται από την Τοπική Αυτοδιοίκηση με συνοπτικές διαδικασίες και να μη χρειάζεται πέντε, δέκα, δεκαπέντε, καμιά φορά και είκοσι και τριάντα χρόνια για να ενταχθούν αυτές οι περιοχές σε σχέδιο.

            Εκεί, λοιπόν, που το κράτος απουσίαζε και δεν έβλεπε την πραγματικότητα και τις ανάγκες των τοπικών κοινωνιών, οι πολίτες πήραν την ευθύνη στα χέρια τους και πολεοδόμησαν κατά το πώς νόμιζαν. Πάντα το κράτος, επειδή δεν υπήρχε η πολιτική βούληση, ερχόταν εκ των υστέρων να ευλογεί όσα έγιναν ως καλώς έγιναν, βάζοντας πρόστιμα. Ποτέ, όμως, δεν προσπάθησε να βγει μπροστά από τα γεγονότα, να θέσει μια κόκκινη γραμμή, να βάλει τελεία και παύλα και να ζητήσει απ’ όλους τους εμπλεκόμενους φορείς –και πρώτα-πρώτα από τους πολίτες- να σεβαστούν αυτόν τον νόμο που πράγματι έδινε λύση, να υπάρξει συνυπευθυνότητα μεταξύ των πολιτών, της Αυτοδιοίκησης, της Αστυνομίας, της Κεντρικής Διοίκησης, του κράτους, ούτως ώστε να τηρηθεί αυτή η κόκκινη γραμμή.

            Κατά τη γνώμη μου, κύριε Υπουργέ, θα συνεχίζουν να υπάρχουν εκτός σχεδίου δόμησης κτίσματα όσο η πολιτεία δεν παίρνει την απόφαση μαζί με την κόκκινη γραμμή να προχωρήσει και στο επόμενο βήμα και να στείλει το μήνυμα ότι κάπου εδώ όλα τελειώνουν.

Για να μπορεί να το κάνει αυτό, όμως, η πολιτεία πρέπει να περάσει μπροστά από τα γεγονότα με χρήσεις γης και ένταξη στο σχέδιο, γιατί αντί να μας ενδιαφέρει να εντάξουμε στο σχέδιο αδόμητες περιοχές, τρέχουμε να πολεοδομήσουμε κτισμένες περιοχές. Όπως ακούστηκε και νωρίτερα, ξέρετε ότι αυτό δεν μπορεί να γίνει. Υπάρχουν στρεβλώσεις, υπάρχει μια πραγματικότητα την οποία δεν μπορούμε να την αρνηθούμε.

Στην Αττική έχουμε πολεοδόμηση αυθαίρετων περιοχών και βλέπετε ότι υπάρχουν τόσο στενοί δρόμοι που δεν μπορεί να γίνει προσπέραση. Κατά τα άλλα, είναι ενταγμένα στο σχέδιο. Ποιο είναι αυτό το σχέδιο; Πρέπει να πω ότι την ίδια περιοχή για είκοσι χρόνια το κράτος δεν ήθελε να τη δει με τίποτε. Είχε μια πλήρη άρνηση.

Πολλές φορές, βεβαίως, και κάποιες αποφάσεις του Συμβουλίου της Επικρατείας –έτσι είναι το Σύνταγμα- βοηθούν στην παράταση αυτής της εκκρεμότητας, αφού δεν θέλουν να δουν την πραγματικότητα.

            Θέλω να κάνω κάποιες παρατηρήσεις, γιατί τη γενική τοποθέτηση της Νέας Δημοκρατίας την ανέπτυξε ο καλός συνάδελφος κ. Κατσαφάδος. Θέλω να θίξω κάποια επιμέρους θέματα.

            Το πρώτο θέμα, κύριε Υπουργέ, είναι το τι θα γίνει μ’ αυτά τα κτίσματα που είναι ημιτελή και που είναι μετά το 2011. Βάλαμε ένα νόμο ως όριο, ο οποίος, όμως, εκρίθη αντισυνταγματικός. Μήπως πρέπει αυτή η ημερομηνία κάπως να επικαιροποιηθεί, για να λιγοστέψουν αυτές οι εκκρεμότητες που υπάρχουν; Είναι υπαρκτές. Υπάρχουν κτίσματα, τα οποία εμείς ουσιαστικά σήμερα δεν τα ρυθμίζουμε.

            Το δεύτερο θέμα που θέλω να θίξω είναι σχετικά με την απάλειψη στο άρθρο 125 του άρθρου 30 του ν. 4178. Πρέπει να υπάρξει αυτός ο συμψηφισμός. Είναι μια διαδικασία η οποία ξεκίνησε και δεν μπορεί ξαφνικά αυτό να σταματήσει. Ήλθε και σε σας το υπόμνημα της Ανώτατης Συνομοσπονδίας Πολυτέκνων Ελλάδος, διότι αφορά αρκετό κόσμο και ιδιαίτερα πολύτεκνες οικογένειες και είναι μια ανάγκη, να υπάρξει δηλαδή συνέχεια του κράτους για μια ρύθμιση που υπήρχε και να μην καταργηθεί ο συμψηφισμός. Δεν μιλάμε για επιστροφές. Καταλαβαίνουμε ότι είναι δύσκολο, αλλά ένας συμψηφισμός, έτσι όπως προέβλεπε ο ν. 4178, νομίζω, κύριε Υπουργέ, ότι θα μπορούσε να συνεχιστεί.

Και θέλω να κλείσω κάνοντας αναφορά στις τρεις τροπολογίες τις οποίες έχω καταθέσει και που κατά τη γνώμη μου λύνουν πραγματικά υπαρκτά προβλήματα σε πολλά μέρη της χώρας και στην Αττική. Το πρώτο είναι σχετικά με την αναστολή πρωτοκόλλων επιβολής ειδικής αποζημίωσης έως την κύρωση των δασικών χαρτών, δηλαδή αναστολή της εκτέλεσης των πρωτοκόλλων κατεδάφισης καθώς και της αναστολής εκτέλεσης τόσο των εκδοθέντων πρωτοκόλλων επιβολής ειδικής αποζημίωσης όσο και της έκδοσης νέων, έως την κύρωση των δασικών χαρτών ή της ένταξης των ανωτέρω περιοχών στα σχέδια πόλης. Όταν όλο το θέμα είναι σε εκκρεμότητα, είναι λάθος εμείς να επιβάλλουμε πρόστιμα τα οποία στο τέλος-τέλος, κύριε Υπουργέ, δεν πληρώνονται. Οι πολίτες δεν έχουν τη δυνατότητα, βεβαίως, να καταφύγουν στη δικαιοσύνη, αφού δεν μπορούν να δώσουν την προκαταβολή και εμείς κάνουμε πως δεν βλέπουμε το πρόβλημα. Και τι λέμε; «Αυτό να ανασταλεί μέχρι να τελεσιδικήσει, να ανακοινωθούν οι δασικοί χάρτες. Εάν μεν ενταχθεί σε σχέδιο, έχει καλώς, εάν όχι, τότε βεβαίως να εφαρμοστεί ο νόμος πια σε όλη του την έκταση».

 

Η δεύτερη αφορά τον υπολογισμό των οικοπέδων ως εντός σχεδίων μετά την κύρωση πράξης εφαρμογής. Ξέρετε, σε πολλές περιοχές υπάρχουν προεδρικά διατάγματα που εντάσσουν περιοχές σε σχέδιο και από την άλλη μέρα το Υπουργείο Οικονομικών φορολογεί αυτές τις περιοχές, λες και έχουν πολεοδομηθεί. Και λέμε ότι μια περιοχή να νοείται ότι εντάσσεται σε σχέδιο μόνο μετά την κύρωση της πράξης εφαρμογής. Διότι, εάν για πέντε, δέκα, δεκαπέντε, είκοσι χρόνια δεν μπορεί να πολεοδομήσει, αφού δεν θα υπάρξει πράξη εφαρμογής, γιατί να φορολογούμε αυτόν τον συμπολίτη μας ότι έχει ενταχθεί το ακίνητό του σε σχέδιο, αφού δεν έχει αξιοποιηθεί; Χωράφι ήταν -να το πω έτσι-, χωράφι παραμένει. Όταν προχωρήσουμε στην πολεοδόμηση βεβαίως και αυτός να συμβάλει με όλες του τις δυνάμεις.

Και κλείνω με την τρίτη τροπολογία η οποία αφορά την ένταξη εξ αδιαιρέτου στο σχέδιο νόμου και ρύθμιση του ιδιοκτησιακού καθεστώτος. Στην τροπολογία αναφέρεται ότι ο φερόμενος ιδιοκτήτης της αυθαίρετης κατασκευής ή χρήστης αυτής ο οποίος κατέχει ποσοστό εξ αδιαιρέτου επί του συνολικού γηπέδου και αποδεικνύει με διακατοχικές πράξεις όπως: δήλωση στο Εθνικό Κτηματολόγιο, δήλωση στο Ε9, αποδείξεις πληρωμών σε ασφαλιστικό φορέα, ΙΚΑ, κλπ, παραστατικά πληρωμής προστίμου αυθαιρέτου κατασκευής που έχουν βεβαιωθεί και πληρωθεί στην αρμόδια ΔΟΥ, απόδειξη παροχής της ΔΕΗ, θα έχει το δικαίωμα επαγωγής στις διατάξεις το νόμου περί τακτοποίησης, νομιμοποίησης κατασκευών. Ο αναφερόμενος, μετά την ολοκλήρωση πληρωμής του προστίμου αυθαίρετης κατασκευής, θα θεωρείται πραγματικός ιδιοκτήτης αυτής με αντίστοιχο ποσοστό εξ αδιαιρέτου στο αναφερόμενο γήπεδο με την εξασφάλιση της δικαστικής απόφασης που δεν έχει προσβληθεί και δύναται να εγγράφεται ή να διορθώνεται στο κτηματολογικό διάγραμμα ως ιδιοκτήτης εξ αδιαιρέτου μεν, αλλά συγκεκριμένα ως ιδιοκτήτης καθέτου ιδιοκτησίας. Σαν πραγματικός ιδιοκτήτης θα έχει το δικαίωμα για κάθε δικαιοπραξία επί του συγκεκριμένου ακινήτου.

Θεωρώ ότι οι τρεις συγκεκριμένες τροπολογίες δίνουν λύσεις σε υπαρκτά προβλήματα σε όλη τη χώρα και θεωρώ, κύριε Υπουργέ, ότι έφτασε η στιγμή αυτές να γίνουν δεκτές. Γιατί εάν δεν αρχίσουμε να δίνουμε λύσεις και τα προβλήματα τα μεταθέτουμε για το μέλλον, ουσιαστικά δεν κάνουμε τίποτα. Απλώς οι πολίτες θα περιμένουν έναν άλλον νόμο για τα αυθαίρετα που θα έρθει μετά από κάποια χρόνια, μήπως δώσει κάποια πιο ευνοϊκή λύση για αυτούς.

Σας ευχαριστώ.