ΓΕΩΡΓΙΟΣ Θ. ΒΛΑΧΟΣ - Βουλευτής Περιφέρειας Αττικής

 Τετάρτη, 13 Ιουνίου 2018

 

 

Ομιλία Γεωργίου Βλάχου στην ολομέλεια της Βουλής στο Σχέδιο Νόμου του Υπουργείου Οικονομικών «Διατάξεις για την ολοκλήρωση της Συμφωνίας Δημοσιονομικών Στόχων και Διαρθρωτικών Μεταρρυθμίσεων - Μεσοπρόθεσμο Πλαίσιο Δημοσιονομικής Στρατηγικής 2019 – 2022»

 

 

  

 

Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, πολλή κουβέντα γίνεται, ιδιαίτερα το τελευταίο διάστημα για την περίφημη καθαρή έξοδο και την πιστοληπτική γραμμή στήριξης. Τι σημαίνει, όμως, καθαρή έξοδος; Σημαίνει ότι η χώρα μας θα έχει τη δυνατότητα να βγει στις αγορές και να καλύψει τις χρηματοδοτικές της ανάγκες.

Όμως η Κυβέρνηση την ώρα που απορρίπτει την πιστοληπτική στήριξη των δανειστών, ουσιαστικά οργανώνει μια δική της, άλλου τύπου θα έλεγα, πιστοληπτική γραμμή, συγκεντρώνοντας αποθέματα χρημάτων για να μπορέσει να καλύψει τις ανάγκες. Φτάνει μέχρι το σημείο, να παίρνει τα αποθέματα σήμερα από τους δήμους, από τη Βουλή -θα πω, όμως, για τους δήμους- προκειμένου να ενισχύσει τα αποθέματα στην Τράπεζα της Ελλάδος. Και ενώ οι ισχυρισμοί για περισσότερη δημοκρατία στους δήμους ακούγονται από την Κυβέρνηση, την ίδια ώρα, παίρνονται τα αποθέματα, τα οποία προφανώς οι δήμοι τα έχουν ανάγκη, για να καλύψουν τις τρέχουσες υποχρεώσεις.

Πιθανόν όμως και αυτό το απόθεμα που θα συγκεντρωθεί να μην μπορέσει να καλύψει τις ανάγκες. Αυτό θα εξαρτηθεί από το κατά πώς θα εξελιχθούν τα πράγματα. Και όλη αυτή η κουβέντα και προσπάθεια γιατί γίνεται; Για να υπάρξει διαφοροποίηση με το χθες, ότι «εμείς», η Κυβέρνηση δηλαδή, «απορρίψαμε την πιστοληπτική γραμμή των δανειστών», σε σχέση με την προηγούμενη Κυβέρνηση και βεβαίως αυτό, κατά τη δική τους ερμηνεία, σημαίνει ότι «δεν είμαστε υποχρεωμένοι να πάρουμε νέα μέτρα».


 

Μακάρι να ήταν αυτή η πραγματικότητα, αλλά δυστυχώς και για την Κυβέρνηση, αλλά και για την κοινωνία δεν είναι, αφού αναγκάζεται η Κυβέρνηση να πάρει και νέα μέτρα την ίδια ώρα που απορρίπτοντας αυτήν την πιστοληπτική γραμμή, χάνει ουσιαστικά τη χρηματοδότηση, δηλαδή την ευκολία να βρίσκει φτηνό χρήμα για να καλύψει τις ανάγκες.

Παίρνονται νέα μέτρα και ακούστηκε από πολλούς συναδέλφους, είναι γνωστό πια. Έχουμε περικοπές, μειώσεις στις συντάξεις, μείωση του αφορολογήτου, είναι γνωστά πια, τα λέμε και τα ξαναλέμε. Είναι μέτρα της τάξης των 5,1 δισεκατομμυρίων.

Έχουμε τα υπερβολικά πλεονάσματα. Ακούστηκε νωρίτερα και από τον εισηγητή μας πώς χαρακτήριζε ο Πρωθυπουργός αυτά τα υπερβολικά πλεονάσματα κατά το παρελθόν, που τώρα τα θεωρεί εφικτά και τα θεωρεί μάλιστα και ως λύση.

Είναι η ανάπτυξη που κάθε χρόνο προβλέπεται πολύ πιο υψηλή από αυτή που τελικά επιτυγχάνει η χώρα. Είναι βεβαίως και το δημόσιο χρέος, το οποίο αντί να μειώνεται συνεχώς αυξάνει. Εδώ θα ήθελα να πω ότι νομίζω πως κινείται περίπου στα πλαίσια που ήταν το 2009-2010, τότε που, ως γνωστόν, -για να μην τα ξεχνάμε- το δίδυμο Παπανδρέου-Παπακωνσταντίνου, μετέτρεψε το πρόβλημα ελλείμματος και χρέους της χώρας σε πρόβλημα δανεισμού και μπήκαμε στα  μνημόνια και φτάσαμε σήμερα εδώ.

Τέλος, βλέπουμε η δημόσια περιουσία να μπαίνει σε υποθήκη.

Όταν, λοιπόν, παίρνονται αυτά τα μέτρα μπορεί, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, κάποιος να ισχυριστεί βάσιμα ότι υπάρχει καθαρή έξοδος; Καθαρή έξοδος, είπα και νωρίτερα, μακάρι να υπήρχε, αλλά δυστυχώς για την οικονομία μας, με τον άλφα ή βήτα τρόπο, η οικονομία χρειάζεται στήριξη. Και χρειάζεται στήριξη -και αυτή είναι η επιλογή της Κυβέρνησης τελικά- κάνοντας εσωτερικό δανεισμό. Περί αυτού πρόκειται.

Κατά τη γνώμη μας, η καθαρή έξοδος θα επιτευχθεί μόνο όταν η ελληνική οικονομία μπορέσει να οδηγηθεί στην ανάπτυξη, μπορέσει και δημιουργήσει αύξηση στην παραγωγικότητα, δηλαδή αύξηση στον πλούτο. Τότε πράγματι μπορούμε όλοι μαζί να βλέπουμε με αισιοδοξία την επόμενη μέρα.

Αν μας ρωτάτε, για εμάς, στη Νέα Δημοκρατία θεωρούμε ότι αυτό είναι το συγκριτικό μας πλεονέκτημα. Ποιο δηλαδή; Ότι εμείς μιλάμε την ίδια γλώσσα -και εδώ τελειώνω, κύριε Πρόεδρε- με τους φορείς της πραγματικής οικονομίας και έχοντας διδαχθεί από λάθη και παραλείψεις του παρελθόντος αναμφίβολα, σε συνδυασμό με την κοινωνική ευαισθησία που διέκρινε πάντα την κεντροδεξιά παράταξη, μπορούμε να δώσουμε την ελπίδα και την προοπτική στη ζωή μας για την επόμενη μέρα. Αυτή είναι η δική μας στάση, αυτή είναι η δική μας συμπεριφορά, αυτή είναι η δική μας ευθύνη. Σας ευχαριστώ.