ΓΕΩΡΓΙΟΣ Θ. ΒΛΑΧΟΣ - Βουλευτής Περιφέρειας Αττικής

 Τετάρτη, 3 Οκτωβρίου 2018

 

 

Πρωτολογία και Δευτερολογία του κ. Γεωργίου Βλάχου, εισηγητή της Νέας Δημοκρατίας στο σχέδιο νόμου του Υπουργείου Υποδομών και Μεταφορών «Θέματα υδατοδρομίων, αστικών οδικών μεταφορών και λοιπές διατάξεις» στην ολομέλεια της Βουλής (3 Οκτωβρίου 2018).

 

  

ΠΡΩΤΟΛΟΓΙΑ

Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, συζητάμε σήμερα ένα νομοσχέδιο το οποίο αποτελείται από δύο μέρη: Το πρώτο αφορά τη λειτουργία των υδατοδρομίων και το δεύτερο τις αστικές συγκοινωνίες.

Σχολιάζοντας για το πρώτο μέρος πρέπει να πω ότι διαχρονικά υπήρξε η πολιτική βούληση κυβερνήσεων να ξαναπετάξουν τα υδροπλάνα στην Ελλάδα.

Μετά τη δεκαετία του 1920, που τότε πράγματι τα αεροπλάνα πετούσαν σε διάφορους προορισμούς, ξεκίνησε μια προσπάθεια μετά τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2004 από την Εταιρεία Air Sea Airlines με Καναδούς μετόχους και με κεντρικό υδατοδρόμιο στο Φάληρο. Λειτούργησε με προσωρινές άδειες μερικά χρόνια και το 2009 αυτή η δραστηριότητα σταμάτησε. Μένουν εκεί διάφορες κατασκευές να μαρτυρούν ότι αυτό το εγχείρημα δεν ολοκληρώθηκε.

Η δεύτερη προσπάθεια που έγινε το 2013, ήταν πάλι από την Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας. Ο νόμος 4146 για τις στρατηγικές και ιδιωτικές επενδύσεις προέβλεπε την επιτάχυνση των αδειοδοτήσεων για τα υδατοδρόμια των υδροπλάνων, χωρίς όμως να έχει την ανάλογη εξέλιξη, αφού από το 2015 και μετά ουσιαστικά ο νόμος αυτός πάγωσε, σταμάτησε. Είχαν βγει τρεις άδειες και υπάρχουν και εικοσιεπτά φάκελοι σε εκκρεμότητα. Άρα, το θεσμικό πλαίσιο υπήρχε.

Κύριε Εισηγητά της Πλειοψηφίας, σχολιάσατε τον συνάδελφό μου, τον κ. Μηταράκη. Έχει δίκιο. Το θεσμικό πλαίσιο υπήρχε. Απλά εσείς είχατε την πολιτική επιλογή να μην το προχωρήσετε. Μας είπατε ότι δεν έχετε ιδεοληψίες. Ναι, έχετε ιδεοληψίες. Διότι από όλο αυτό που φέρατε, από το νέο εγχείρημα που κάνετε, ποια είναι η πιο σημαντική διαφοροποίηση; Ότι δεν μπορούν οι ιδιώτες να ιδρύσουν υδατοδρόμια. Αν εκτιμήσατε ότι το πρόβλημα ήταν αυτό και με το καινούριο νομοσχέδιο το λύνετε, τότε φοβάμαι ότι και αυτή τη φορά δεν θα προχωρήσει.

Δώσατε ένα νομοσχέδιο από το 2016 σε διαβούλευση. Καθυστερήσατε δύο χρόνια. Και φέρατε σήμερα, όπως σας είπα, ένα νομοσχέδιο για το οποίο εμείς στην Επιτροπή κρατήσαμε επιφύλαξη και επί της αρχής και επί των άρθρων, γιατί πράγματι δεν έχουμε πειστεί ότι στο σύνολό του είναι κάτι διαφορετικό, είναι κάτι καινούριο, είναι κάτι αποτελεσματικό. Δώσαμε, κύριε Υπουργέ, στην Επιτροπή αναλυτικά παρατηρήσεις επί των άρθρων. Και εισπράξαμε τη δέσμευση ότι θα εξεταστούν. Βεβαίως, κάποιες παρατηρήσεις, αλήθεια, περιέχονται στις νομοτεχνικές βελτιώσεις που ανακοινώσατε, όμως υπάρχουν και ανοιχτά θέματα.

Μετά απ’ όλα αυτά, παραμένει ο αποκλεισμός των ιδιωτών από την ίδρυση υδατοδρομίου, αφού η συγκεκριμένη διάταξη δεν λαμβάνει υπόψη το γεγονός ότι στην παρούσα συγκυρία ακόμα και οι Οργανισμοί των δύο μεγαλύτερων Λιμένων της χώρας, Πειραιά και Θεσσαλονίκης, έχουν παραχωρηθεί σε ιδιώτες. Επίσης, αρκετές μαρίνες βρίσκονται στη διαδικασία παραχώρησης σε ιδιώτες. Είπε ο κύριος Υπουργός στην Επιτροπή: «Μα, έχει παραχωρηθεί ο ΟΛΠ για συγκεκριμένες δραστηριότητες. Και γι’ αυτές τις δραστηριότητες έχει πληρώσει. Πώς θα του δώσουμε μια επιπλέον δραστηριότητα, έτσι, δωρεάν;».

Εάν το πρόβλημα, κύριε Υπουργέ, είναι αυτό, να δοθεί η δραστηριότητα. Και αν χρειάζεται να πληρώσει στο ελληνικό δημόσιο κάτι, να το κάνει. Διότι αύριο το πρωί θα ιδιωτικοποιηθεί μια μαρίνα. Στη μαρίνα αυτή που θα ιδιωτικοποιηθεί για πρώτη φορά, θα υπάρχει η πρόβλεψη δημιουργίας υδατοδρομίου, ή θα αποκλείεται, με βάση τον νόμο; Αυτά πρέπει να τα ξεκαθαρίσετε γιατί προσπαθείτε να κάνετε ένα βήμα, αλλά όταν ακούτε για κάτι ιδιωτικό, τρομάζετε. Γι’ αυτό σας λέμε ότι πηγαίνετε να χειριστείτε πράγματα που δεν τα πιστεύετε και έννοιες, τις οποίες δεν κατανοείτε.

Έρχομαι, λοιπόν, στο δεύτερο, στο άρθρο 6. Σας είπα ότι η διάταξη αυτή είναι ατελής, διότι δεν προβλέπεται η ισχύς στην περίπτωση κατά την οποία εταίροι της ΕΠΕ ή της ΙΚΕ είναι νομικά ή και νομικά πρόσωπα και όχι φυσικά ή όχι μόνο φυσικά πρόσωπα. Στην περίπτωση δε εταίρων, που οι εταιρείες είναι με πολυμετοχική σύνθεση ή εισηγμένες στο Χρηματιστήριο, είναι προφανές ότι αναλογική εφαρμογή της διάταξης, όπως έχει διατυπωθεί -«…συνυπεύθυνα τα φυσικά πρόσωπα που κατέχουν τις μετοχές ή τα μερίδια των νομικών προσώπων-εταίρων της ΕΠΕ ή της ΙΚΕ…»- θα είναι δύσκολο να εφαρμοστεί. Σ’ αυτό δεν πήραμε κάποια απάντηση.

Δεν λάβατε, επίσης, υπ’ όψιν την παρατήρηση στο άρθρο 27. Επί της ουσίας απαγορεύει τις μετακινήσεις σε περισσότερα υδάτινα πεδία. Αυτό είναι το πλεονέκτημα των υδροπλάνων, να πηγαίνουν εκεί που δεν μπορεί να πάει άλλο μέσο και να πηγαίνουν γρήγορα, να πηγαίνουν φτηνά. Διότι τα υδροπλάνα δεν απευθύνονται προφανώς σε εμάς. Απευθύνονται στους ανθρώπους που κάνουν τουρισμό. Εάν δεν αξιοποιηθούν έτσι και εάν δεν μπορούν να λειτουργήσουν και να πετάξουν με συνοπτικές διαδικασίες, ποιο το νόημα; Χαρακτηριστικά μου έλεγε ένας γνωστός ότι στον Καναδά ο χειριστής τα κάνει όλα: κατεβαίνει κάτω, ελέγχει τους επιβάτες, επιβιβάζονται, ξεκινάει, φεύγει, πάει αλλού. Είναι πολύ απλουστευμένες οι διαδικασίες, γι’ αυτό και συμφέρει αυτή η δραστηριότητα. Γιατί; Διότι συμπιέζει το κόστος. Εμείς τι θέλουμε τώρα; Να αναπτύξουμε μια γραφειοκρατία ελέγχων-παραέλεγχων. Ε, άμα ανέβει το κόστος, προφανώς θα υπάρχουν, στις περισσότερες περιπτώσεις, εναλλακτικοί τρόποι μετακίνησης των τουριστών και των πολιτών γενικότερα.

Ακόμα στο άρθρο 31 δεν ξεκαθαρίζει για όσα υδατοδρόμια έχει ξεκινήσει η αδειοδότηση. Φέρατε μια νομοθετική ρύθμιση. Στη νομοθετική ρύθμιση που φέρατε, όμως, τι λέτε; Εάν εντός δεκαπέντε ημερών αυτός ο ταλαίπωρος επενδυτής που παιδεύτηκε χρόνια, που πλήρωσε να πάρει την άδεια, δεν συμφωνήσει να παραδώσει την άδεια στον φορέα του Δημοσίου που του την έδωσε και να συνεργαστεί αναγκαστικά μαζί του για τη λειτουργία, χάνει την άδεια. Δηλαδή, με το πιστόλι στον κρόταφο. Αυτή είναι η επιβράβευση των επενδυτών; Έτσι την βλέπετε εσείς την επένδυση; Πώς μπορεί αυτός ο άνθρωπος σε δεκαπέντε μέρες να πάρει αυτές τις αποφάσεις; Ένας άνθρωπος που περίμενε την Πολιτεία και συγκεκριμένα τη δικιά σας κυβέρνηση τέσσερα χρόνια, τώρα του λέτε σε δεκαπέντε μέρες να πάρει γρήγορα τις αποφάσεις του, αλλιώς θα χάσει την άδεια και θα φύγει εντελώς από το παιχνίδι. Προφανώς είναι μια ρύθμιση που δημιουργεί μόνο προβλήματα.

Έχουμε ακόμη στο άρθρο 13. Λέει στα δύο χρόνια, αν δεν παρουσιάζει πτητικό έργο, να χάνει την άδεια. Σας είπαμε ότι, επειδή η γραφειοκρατία είναι γνωστή, υπάρχει ο κίνδυνος ένας επενδυτής να βγάλει άδεια για ένα υδατοδρόμιο και μέχρι να βγάλει τις άδειες από τα επόμενα για να φτιάξει το δρομολόγιό του, να έχουν περάσει τα δύο χρόνια και να χάνει την άδεια του πρώτου. Εσείς τι ήρθατε και κάνατε; Κάνατε τα δύο χρόνια δυόμισι. Δεν σας είπαμε αυτό. Σας είπαμε ότι τα δύο χρόνια, αν θέλετε, θα ισχύουν από τη στιγμή που αρχίζει το πτητικό έργο, που παίρνει την άδεια, που ένας φορέας μπαίνει σε λειτουργία. Τότε, αν σταματήσει δυο χρόνια το πτητικό έργο, ας χάνει την άδεια. Αλλά μέχρι να ολοκληρώσει τις χρονοβόρες διαδικασίες, τη γραφειοκρατία, και εάν κάποια υπηρεσία του καθυστερήσει ένα χαρτί, περάσουν τα δύο χρόνια -δυόμισι τα κάνατε εσείς-, δεν μπορεί να είναι υπό την απειλή ότι θα χάσει την άδεια και να ξεκινήσει πάλι από την αρχή, φτου κι απ’ την αρχή, που λέμε.

Πάμε στο άρθρο 15. Λέτε «είμαστε εναντίον των μεταβιβάσεων και της εμπορίας των αδειών» και καλά κάνετε. Κι εμείς είμαστε αντίθετοι. Δεν θέλουμε οι άδειες να εμπορεύονται. Και τι έρχεστε και λέτε; Λέτε στο άρθρο 15 ότι η άδεια λειτουργίας είναι αμεταβίβαστη και τελικά αντί για δύο χρόνια, εντός των οποίων μπορούσε να γίνει η μεταβίβαση, που ήταν αμεταβίβαστα, την κάνετε τρία. Δηλαδή, οι αμεταβίβαστες άδειες τελικά δεν μπορούν να μεταβιβαστούν νωρίτερα από τα τρία χρόνια. Άρα τελικά και η θέση αρχής ότι δεν εμπορεύονται, δεν πουλιούνται οι άδειες καταργείται, αφού δεν είναι αμεταβίβαστες και αφού βάλατε όριο. Κάνουμε κάπου λάθος; Απαντήστε μας.

Στην παράγραφο 4 του άρθρου 15 σας είπα, φέρατε μια νομοθετική ρύθμιση και από τη διατύπωση που φέρατε, εμένα μου λέτε ότι «Δεν κατανοήσατε τι ακριβώς είπαμε». Θα ήθελα στην παράγραφο 4 του άρθρου 15 να γίνει καλύτερη, πιο αναλυτική και πιο κατανοητή, θα σας πω εγώ, διατύπωση.

Πάμε στο άρθρο 20: Λέτε «η ασφαλιστική βεβαίωση αφορά μόνο το πτητικό έργο». Δεν πρέπει η ασφαλιστική βεβαίωση να αφορά όλη τη λειτουργία των υδατοδρομίων; Γιατί μόνο το πτητικό έργο; Δεν υπάρχουν άλλοι κίνδυνοι; Αυτό είναι άλλο ένα κενό το οποίο διαπιστώσαμε. Στο άρθρο 27 σας μίλησα για τα περισσότερα υδάτινα πεδία.

Στο άρθρο 30 στην παράγραφο 6 φέρατε μια νομοθετική ρύθμιση. Όμως, εδώ καταλαβαίνω ότι δεν κατανοήσατε το πρόβλημα, διότι θα πρέπει να μας εξηγήσετε πώς συμβαδίζει το 3β και η παράγραφος 5 και πώς διορθώνονται με το 6 που φέρατε εσείς. Πρέπει να μας το εξηγήσετε, διότι εδώ μιλάμε και φαίνεται ότι δεν μπορούμε να συνεννοηθούμε.

Σας είπα για την ανάκληση άδειας εντός δεκαπέντε ημερών και βεβαίως κάπου λέτε ότι δρομολογείται μια Ανεξάρτητη Αρχή που προβλέπεται από άλλο νομοσχέδιο με την ΑΠΑ. Η ΑΠΑ, η Ανεξάρτητη αυτή Αρχή, αν δεν κάνω λάθος δεν λειτουργεί, δεν έχει συγκροτηθεί. Αυτή είναι που θα ελέγχει, αυτή είναι που θα επισπεύσει τη διαδικασία λειτουργίας των υδροπλάνων και των υδατοδρομίων; Πάλι στις καλένδες;

Είχατε θεσμικό πλαίσιο, δεν το αξιοποιήσατε. Κάνατε τροποποιήσεις και βάζετε μόνοι σας τρικλοποδιές. Μετά ποιος θα φταίει; Έχετε την πολιτική βούληση να προχωρήσει; Ναι ή όχι; Διότι τελικά περί αυτού πρόκειται. Βεβαίως, είναι μια επενδυτική προσπάθεια. Η Νέα Δημοκρατία από θέση αρχής σε ό,τι έχει σχέση με επένδυση δεν μπορεί να είναι αρνητική. Δεν μπορούμε, όμως, να μην αναδείξουμε τα προβλήματα τα οποία υπάρχουν στις επιμέρους ρυθμίσεις, διότι αύριο θα πείτε «Μα, το ψήφισαν όλοι». Και επειδή το ψήφισαν όλοι; Την ευθύνη των ρυθμίσεων την έχετε εσείς. Τι να σας πούμε, λοιπόν; Να σας πούμε «Ναι» επί της αρχής; Ωραία. Αν κάποια άρθρα αντιστρατεύονται το όλο πνεύμα του νομοσχεδίου και το κάνουν αναποτελεσματικό, η πολιτική ευθύνη είναι μόνο σε σας.

Έρχομαι στο δεύτερο μέρος, διότι τελειώνει και ο χρόνος μου. Το δεύτερο μέρος, αφορά στις αστικές συγκοινωνίες. Εμείς ακούσαμε τους φορείς, ακούσαμε τις προτάσεις της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Αστικών Συγκοινωνιών και είδαμε κάποιες βελτιώσεις. Παρόλα αυτά, πρέπει να πω ότι παραμένουν επιμέρους ενστάσεις. Για παράδειγμα, σας είπα στο 45 -και ο Υπουργός μου έδωσε την εντύπωση εκείνη τη στιγμή ότι το αποδέχεται-, ότι θα υπάρξει μια ομαδοποίηση του συγκοινωνιακού έργου. Αυτό κατά τη γνώμη μας δεν γίνεται. Σας είπα να δεχτείτε -να μην το διαβάζω και καθυστερώ-, την πρόταση που κάνει η ΠΟΑΣ, όπως το προτείνει. Νομίζω ότι είναι αντικειμενικότατη διατύπωση και εκφράζει το πνεύμα με το οποίο νομίζω κι εσείς συμφωνήσατε στην Επιτροπή.

Στο δεύτερο ζήτημα που θέλω να αναφερθώ είναι πως στο άρθρο 45 στο εδάφιο 3 της παραγράφου 5 σας είπαμε να διευκρινίσετε το ότι κάθε επιχείρηση ανεξάρτητα από την συμμετοχή της σε μια ή περισσότερες διαγωνιστικές διαδικασίες, δύναται να κηρυχτεί ανάδοχος ενός μόνο διαγωνισμού. Εάν πράγματι θέλετε να αποκλείσουμε μεγάλα σχήματα, πολυεθνικά τα οποία μπορεί να έλθουν ευκαιριακά, να «χτυπήσουν» έναν διαγωνισμό να πάρουν ένα έργο και στην πορεία να αρχίσουν να δημιουργούν προβλήματα, θα πρέπει να προστατεύσουμε τα σχήματα τα οποία σήμερα λειτουργούν. Δεν καταλαβαίνω, τι θέλετε; Να το αφήσετε ανοιχτό; Είναι επιλογή σας δηλαδή, αυτό; Να έλθει ένας φορέας και να πάρει όλο το συγκοινωνιακό έργο σε όλη την Ελλάδα; Αυτό είναι το πνεύμα το δικό σας; Διότι εμείς προτείνουμε κάτι άλλο. Προτείνουμε επιμέρους δραστηριοποίηση φορέων συγκοινωνιακού έργου με διαγωνισμό, με καθαρές διαδικασίες, αλλά επιμέρους.

Και λέμε: Για να μην υπάρξει διαχωρισμός προσοδοφόρων γραμμών και των λεγόμενων άγονων γραμμών που δεν θέλει κανείς, είπαμε να υπάρχει μια ομαδοποίηση, ούτως ώστε όποιος πάρει συγκοινωνιακό έργο να ξέρει από την αρχή ότι έχει μέσα και κάποιες προβληματικές –να το πω έτσι- γραμμές. Ως εκ τούτου, θα μπορέσει να οργανώσει καλύτερα τη δουλειά του. Απευθυνόμαστε δε σε επαγγελματίες ανθρώπους που γνωρίζουν το αντικείμενο, άρα μπορούν να προστατεύσουν και τους πολίτες που μετακινούνται, αλλά και τα δικά τους συμφέροντα. Τελειώνω, κύριε Πρόεδρε.

Στο άρθρο 38 ορίζεται ότι υπεύθυνος φορέας είναι ο Υπουργός ή προφανώς κάποια υπηρεσία του Υπουργείου Μεταφορών, η οποία θα εξουσιοδοτηθεί γι’ αυτό. Ξέρετε ότι έχει νομοθετηθεί η ΡΑΕΜ, η Ρυθμιστική Αρχή. Για τα υπεραστικά λεωφορεία υπεύθυνη να αποφασίζει είναι η Ρυθμιστική Αρχή, δηλαδή μια ανεξάρτητη αρχή. Για τα αστικά λέτε ότι είναι ο Υπουργός. Για τα υδατοδρόμια πάλι μου λέτε ότι είναι μια ανεξάρτητη αρχή. Τώρα, όπου θέλουμε θα είναι ανεξάρτητη αρχή και όπου θέλουμε θα είναι ο Υπουργός; Τι θα κάνετε; Ξέρετε ότι είμαστε υποχρεωμένοι να κινηθούμε σε ευρωπαϊκά πλαίσια και οι συγκοινωνίες δεν μπορεί να είναι σε πρόσωπα, δεν μπορεί να είναι στον Υπουργό και δεν φαντάζομαι ότι ο Υπουργός είναι σε θέση να αποφασίσει για μια συγκοινωνιακή γραμμή στην Κρήτη. Δεν έχει τη γνώση. Ό,τι του πουν θα υπογράψει. Για να μπορεί να ελεγχθεί η σκοπιμότητα της οποιασδήποτε γραμμής σ’ όλη την Ελλάδα, θα πρέπει να μας πείτε πότε και πώς θα δουλέψει αυτή η ανεξάρτητη αρχή.

Επίσης, στο άρθρο 47 παραμένουν οι αναθέσεις. Η ανάθεση σε μια ώρα ανάγκης προφανώς λύνει το πρόβλημα, αλλά θα πρέπει να συμφωνήσουμε ότι οι αναθέσεις, όταν υπάρχει στο σύνολό του διαγωνιστική διαδικασία, δεν είναι ό,τι το καλύτερο και είναι παρέμβαση και μπορεί πολλές φορές να υποκρύπτει και σκοπιμότητα. Ως εκ τούτου, θα έλεγα ότι πρέπει να κάνουμε ό,τι είναι δυνατόν, ώστε αυτή η ευθύνη της ανάθεσης να μην υπάρχει και μάλιστα σ’ ένα πολιτικό πρόσωπο, όπως είναι ο εκάστοτε Υπουργός.

Όσον αφορά στο άρθρο 39, θα σας μιλήσω για καλύτερη διατύπωση.

Θα ήθελα να αναφέρω κάτι τελευταίο, μιας και μιλάτε για τις αστικές συγκοινωνίες. Θα ήθελα να μιλήσω για το μόνιμο αίτημα των ΚΤΕΛ να έχουν δικά τους πρατήρια. Ξέρετε ότι για να ιδρυθεί ένα πρατήριο, είτε είναι του ΚΤΕΛ είτε είναι κάποιου ιδιώτη, πρέπει να υπάρχουν χρήσεις γης. Αυτές οι χρήσεις γης ίσως είναι κατά τη γνώμη μου και το υπ’ αριθμόν ένα πρόβλημα που έχει η χώρα μας.

ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Δημήτριος Κρεμαστινός): Παρακαλώ πολύ, κύριε Βλάχο, ολοκληρώστε.

ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΒΛΑΧΟΣ: Τελειώνω, κύριε Πρόεδρε, όμως δεν γίνεται επί της αρχής, επί των άρθρων και σε δεκαπέντε λεπτά και σε μία συνεδρίαση να μιλήσουμε για ένα νομοσχέδιο. Δεν γίνονται όλα. Θα ήθελα μια κατανόηση ως προς τον χρόνο και ας τελειώσουμε λίγο αργότερα το βράδυ.

Εάν θέλουμε με αφορμή τα ΚΤΕΛ να έχουμε ίδρυση πρατηρίων όχι μόνο στη δικαιοδοσία των ΚΤΕΛ, αλλά και γενικότερα, πρέπει να ρυθμίσετε και να λύσετε το θέμα των χρήσεων γης. Το να κάνετε ότι δεν το βλέπετε και να λέτε ότι μπορείτε να δημιουργήσετε πρατήρια, την ώρα που ουσιαστικά απαγορεύονται, φαντάζομαι ότι καταλαβαίνετε κι εσείς ότι είναι μια μεγάλη κοροϊδία.

Θα επανέλθω στα επιμέρους και στις τροπολογίες, οι οποίες έχουν κατατεθεί. Ο χρόνος προφανώς δεν φτάνει.

Θέλω να πιστεύω ότι θα υπάρξουν βελτιώσεις σ’ αυτό το νομοσχέδιο ακόμα περισσότερες απ’ αυτές που έχουν ήδη δοθεί, που κάποιες δεν είναι και σημαντικές. Θα καταλάβετε ότι μ’ αυτό το εγχείρημα, το οποίο ξεκινήσατε, δηλαδή με το να αγνοήσετε ένα υπάρχον θεσμικό πλαίσιο –μιλάω για τα υδατοδρόμια- και να κάνετε μια νέα αρχή, έχετε την πολιτική ευθύνη να θεσμοθετήσετε και να θωρακίσετε αυτήν τη νέα αρχή, αλλιώς, ανεξάρτητα από το τι θα ψηφίσει το κάθε κόμμα στη Βουλή, όπως είπα, η ευθύνη τελικά θα είναι δική σας εάν αυτό το σχέδιο που φέρατε ναυαγήσει. Είστε υπεύθυνοι γιατί δεν προχώρησε ο ν. 4146 τα προηγούμενα χρόνια. Θα είστε υπεύθυνοι γι’ αυτό το ξεκίνημα που δήθεν πάτε να κάνετε και που δειλά-δειλά θέλετε να το διαφημίσετε, χωρίς εμείς να καταλαβαίνουμε τον λόγο.

Σας ευχαριστώ πολύ.

ΔΕΥΤΕΡΟΛΟΓΙΑ

Σας ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.

Κύριε Υπουργέ, είναι δικαίωμά σας να διατηρείτε τις θέσεις σας. Δεν είναι δικαίωμά σας, όμως, να διαστρεβλώνετε τις θέσεις της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης.

Εσείς είπατε ότι η Νέα Δημοκρατία θέλει ανεξέλεγκτο ιδιωτικό τομέα. Εγώ δεν είπα αυτό. Από πού το ερμηνεύσατε; Εγώ είπα να έχει τη δυνατότητα ο Οργανισμός Λιμένα Πειραιώς, ο Οργανισμός Λιμένα Θεσσαλονίκης να ιδρύσει υδατοδρόμιο. Όταν του έχεις παραχωρήσει τον Οργανισμό, δηλαδή, το πολύ, το μεγάλο, να έχει τη δυνατότητα και για το μικρό. Και εάν χρειάζεται γι’ αυτόν τον λόγο να επιβαρυνθεί περαιτέρω οικονομικά, να επιβαρυνθεί.

ΧΡΗΣΤΟΣ ΣΠΙΡΤΖΗΣ (Υπουργός Υποδομών και Μεταφορών): Προβλέπεται αυτό.

ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΒΛΑΧΟΣ: Θα μου το εξηγήσετε πώς προβλέπεται.

ΧΡΗΣΤΟΣ ΣΠΙΡΤΖΗΣ (Υπουργός Υποδομών και Μεταφορών): Βεβαίως.

ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΒΛΑΧΟΣ: Εγώ δεν καταλαβαίνω πώς προβλέπεται. Και μιλώ για ίδρυση, όχι για λειτουργία.

Δεύτερον: Στο πρώτο μέρος έκανα μία σειρά παρατηρήσεων, στις οποίες δεν μου απαντήσατε. Για παράδειγμα -θα σας τα πω συνοπτικά- είπα για το πτητικό έργο. Μου αναφέρατε ότι τα δύο χρόνια τα κάνατε δυόμισι. Και σας ρώτησα, τι νόημα έχει εάν δεν διευκρινίσετε από ποια στιγμή αρχίζει να μετράει ο χρόνος. Μου είπατε για τις άδειες ότι δεν μεταβιβάζονται και κάνατε τα δύο χρόνια, τρία. Σας λέω τώρα αυτά που θυμάμαι από αυτά που είπατε το πρωί. Και λέω εγώ το εξής: Αφού δεν μεταβιβάζονται, τι αξία έχει τα δύο χρόνια να γίνουν τρία;

Περίμενα, λοιπόν, κύριε Πρόεδρε, να κάνει την πρωτολογία του ο κύριος Υπουργός -γιατί επί του νομοσχεδίου δεν είχε τοποθετηθεί- ώστε να ακούσουμε τι αποδέχεται και τι όχι.

Σε αυτές, λοιπόν, τις παρατηρήσεις που κάναμε το πρωί, δεν μας απαντήσατε.

Είπα εγώ «τα περισσότερα υδάτινα πεδία». Εσείς το ερμηνεύσατε και μου είπατε «να σταματάει οπουδήποτε». Μα, εγώ δεν είπα αυτό. Είπα «προσδιορισμένα…» -προφανώς- «…υδάτινα πεδία, στα οποία θα έχουν προβλεφθεί οι στοιχειώδεις κανόνες ασφάλειας μετακίνησης». Προφανώς, αυτά είναι αυτονόητα.

ΧΡΗΣΤΟΣ ΣΠΙΡΤΖΗΣ (Υπουργός Υποδομών και Μεταφορών): Δεν υπήρχαν.

ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΒΛΑΧΟΣ: Και εξακολουθούν να μην υπάρχουν. Και υπάρχει μία απαγόρευση.

Αυτά σας είπα το πρωί και γι’ αυτά, μέχρι στιγμής δεν πήραμε απαντήσεις.

Έρχομαι στο δεύτερο μέρος. Είπατε ότι κάνατε δεκτές τις παρατηρήσεις της Αντιπολίτευσης.

Εγώ για την ομαδοποίηση, για το άρθρο 45, είπα το εξής: Αυτό που προτείνει η ΠΟΑΣ δεν το είδα πουθενά να το κάνετε δεκτό, ότι, δηλαδή, ο Υπουργός Υποδομών και Μεταφορών προκηρύσσει διαγωνισμούς για γεωγραφική περιοχή που περιλαμβάνει αστικές περιοχές περισσοτέρων δήμων, όμορων ή μη, της αυτής ή άλλων περιφερειών, για την παροχή υπηρεσιών υψηλής ποιότητας και συγχρόνως για τη βιωσιμότητα του παραχωρησιούχου εξαιρουμένων, όπως είπαμε, της Κω και της Ρόδου. Αυτό δεν το είδα εγώ πουθενά.

ΧΡΗΣΤΟΣ ΣΠΙΡΤΖΗΣ (Υπουργός Υποδομών και Μεταφορών): Δεν υπάρχει;

ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΒΛΑΧΟΣ: Όχι. Εάν υπάρχει, κάποιος συνεργάτης σας να μου το δείξει. Μακάρι να υπάρχει.

ΧΡΗΣΤΟΣ ΣΠΙΡΤΖΗΣ (Υπουργός Υποδομών και Μεταφορών): Το άρθρο 45 είναι.

ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΒΛΑΧΟΣ: Ναι, θα το δω πάλι.

Είπαμε για το θέμα των εγκαταστάσεων, για τα πρατήρια, ότι θα δοθεί παράταση. Αυτό περιμένουμε να το δούμε.

Και φέρνετε σήμερα -για να περάσω σιγά-σιγά στις τροπολογίες, κύριε Πρόεδρε- αυτές τις τροπολογίες.

Κανείς δεν θα πει «όχι» στο να υπάρχει μία ποινή, εάν όντως το ΚΤΕΛ ή ο όποιος φορέας, δεν εκτελεί τα δρομολόγιά του, στάσεις κ.λπ.. Δεν μπορείτε, όμως, να ξεκινάτε από τα 2.000 ευρώ και να τα διπλασιάζετε στα 4.000 ευρώ. Ξεκινήστε λίγο ανθρώπινα και εάν…

ΧΡΗΣΤΟΣ ΣΠΙΡΤΖΗΣ (Υπουργός Υποδομών και Μεταφορών): Το αλλάξαμε. Το βάλαμε με υπουργική απόφαση.

ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΒΛΑΧΟΣ: Ωραία. Το αλλάξατε, λοιπόν αυτό. Το πήγατε με υπουργική απόφαση.

Δεύτερον, στην παράγραφο 3 αυτής της τροπολογίας, λέτε «από οδικό μεταφορέα επιβατών». Εκεί θα πρέπει να είναι σαφές -εκτός εάν θέλετε να ανοίξουμε παράθυρο σε κάποιον άλλον φορέα πέρα από τα ΚΤΕΛ- ότι σε περίπτωση άρνησης κατάρτισης της σύμβασης από το κατά τόπον αρμόδιο ΚΤΕΛ, τότε καταφεύγετε σε άλλη λύση. Γιατί έχει δημιουργηθεί μια ανησυχία…

ΧΡΗΣΤΟΣ ΣΠΙΡΤΖΗΣ (Υπουργός Υποδομών και Μεταφορών): Είναι καθαρό.

ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΒΛΑΧΟΣ: Όχι, δεν είναι καθαρό. Δεν το λέτε έτσι.

ΧΡΗΣΤΟΣ ΣΠΙΡΤΖΗΣ (Υπουργός Υποδομών και Μεταφορών): Έτσι είναι.

ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΒΛΑΧΟΣ: Όχι, λέτε «…σε περίπτωση μη κατάρτισης σύμβασης με το αρμόδιο ΚΤΕΛ».

ΧΡΗΣΤΟΣ ΣΠΙΡΤΖΗΣ (Υπουργός Υποδομών και Μεταφορών): «Σε περίπτωση άρνησης κατάρτισης σύμβασης».

ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΒΛΑΧΟΣ: Όχι, δεν λέει «άρνησης». Λέει «…σε περίπτωση μη κατάρτισης». Να μπει και το «άρνησης». Δηλαδή, αν δεν είναι συνεργάσιμο το ΚΤΕΛ, προφανώς θα ψάξετε να βρείτε λύση.

ΧΡΗΣΤΟΣ ΣΠΙΡΤΖΗΣ (Υπουργός Υποδομών και Μεταφορών): Το ίδιο είναι.

ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΒΛΑΧΟΣ: Όχι, λέτε «μη κατάρτισης», δεν λέτε «άρνησης».

Λέτε στο τέλος «…ηλεκτρονική εγκατάσταση τηλεματικής και συστημάτων λειτουργίας ηλεκτρονικού εισιτηρίου…» κ.λπ., «…εντός τεσσάρων μηνών». Θα έλεγα ότι αυτός ο χρόνος είναι λίγος. Δεν υπάρχει διαφωνία επί της ουσίας. Προφανώς πρέπει να γίνουν αυτά. Και για το ηλεκτρονικό εισιτήριο εμείς θα συμφωνήσουμε και για την τηλεματική. Εν πάση περιπτώσει, οι τέσσερις μήνες να γίνει τουλάχιστον έξι μήνες.

Έρχομαι στο τελευταίο, όπου λέτε ότι σε αυτές τις συνελεύσεις πρέπει να μην μεταβιβάζεται με πληρεξούσιο ή με αντιπρόσωπο η συμμετοχή. Κοιτάξτε, στα ΚΤΕΛ οι άνθρωποι αυτοί δουλεύουν, πηγαίνουν δρομολόγιο. Ή θα πάνε δρομολόγιο στην περιοχή τους ή θα πάνε στη συνέλευση. Το «βάζουμε τα λεωφορεία στο αμαξοστάσιο, να πάμε στη συνέλευση» στα ΚΤΕΛ είναι άγνωστο φαινόμενο. Αυτό προτείνετε, δηλαδή, ότι πρέπει να σταματάει η μετακίνηση του πληθυσμού για να γίνει η συνέλευση; Αυτό εξυπηρετούσε μέχρι τώρα. Δεν αλλάζει τίποτα σε αυτό.

Και εν πάση περιπτώσει, θέλετε να μεταβιβάζεται μέχρι ένα ποσοστό που λένε οι λεωφορειούχοι; Να γίνεται. Όμως, είναι ένα πρακτικό ζήτημα, το οποίο δεν το λύνετε. Καλό θα ήταν να συμμετέχουν όλοι. Και φαντάζομαι ότι όλοι οι ιδιοκτήτες θα ήθελαν να πάνε στη συνέλευση, να συμμετέχουν, να πουν τις απόψεις τους. Όμως, αν πρέπει να πάνε δρομολόγιο και να πάνε και στη συνέλευση, θα προτιμήσουν να πάνε το δρομολόγιο, γιατί έτσι πρέπει να κάνουν. Εσείς λέτε να μην χαθεί δρομολόγιο και από την άλλη μεριά τους λέτε να πάνε στη συνέλευση. Αυτό πρέπει να το λύσετε.

Όσο, βέβαια, για τα θέματα του ΟΑΣΑ και του ΟΣΕΘ πρέπει να σας πω ότι οι διαμαρτυρίες από τη μεριά των σωματείων των εργαζομένων είναι πολλές. Και είπαν κάτι αυτονόητο: Δεν μπορεί να έρχεται στο παρά ένα, να μην υπάρχει καμμία συνεννόηση, να μην καλούμε τους φορείς, να μην λένε τις απόψεις τους και ξαφνικά να έρχεται αυτή η τροπολογία.

Εγώ δεν καταλαβαίνω. Αφού ξέρατε ότι θα φέρετε τροπολογίες, γιατί δεν τις φέρατε από την Επιτροπή; Γιατί να μην έχουμε καλέσει αυτούς τους φορείς που εμπλέκονται να μας πουν τις απόψεις τους, να γίνει καλύτερη δουλειά, να είναι πιο καθαρά τα πράγματα και να μην πηγαίνουμε τώρα στο παρά ένα, τρέχοντας όλοι, να πούμε τις απόψεις μας; Αυτό εγώ δεν καταλαβαίνω γιατί το κάνετε, εάν δηλαδή υποκρύπτει σκοπιμότητα. Γιατί εδώ πρέπει να επιλέξω ένα από τα δύο: Είναι σκοπιμότητα ή είναι προχειρότητα;

Συνεχίζω με τις τροπολογίες, κύριε Πρόεδρε.

Υπάρχει η τροπολογία με γενικό αριθμό 1760 «Απαλλαγή από τον ΕΝΦΙΑ» κ.λπ. Είναι αυτονόητο ότι είμαστε σύμφωνοι.

Υπάρχουν δύο τροπολογίες για τις οποίες μίλησε ο κ. Πλακιωτάκης -κατά τη διάρκεια της ψηφοφορίας θα το επαναλάβω κι εγώ, νομίζω ότι είναι η 1767 και η 1764- με τις οποίες είμαστε αρνητικοί.

Υπάρχει η τροπολογία που φέρατε με τα ηλεκτρικά αυτοκίνητα, για την οποία θέλω να πω δυο κουβέντες. Προφανώς, στα δύο πρώτα μέρη είμαστε απόλυτα σύμφωνοι. Έχουμε διαφωνία με αυτήν την περιπέτεια στην οποία θέλετε να βάλετε τους εβδομηντατετράχρονους. Δεν καταλαβαίνω γιατί το κάνετε. Να πάνε να δώσουν ξανά εξετάσεις. Γιατί ένας εβδομηντατετράχρονος να δώσει εξετάσεις; Γιατί προφανώς δεν μπορεί να οδηγεί. Γιατί δεν μπορεί να οδηγεί; Γιατί προφανώς είναι άρρωστος. Άρα, αυτό θα το διαπιστώσει γιατρός. Θέλετε ο παθολόγος; Θέλετε ο οφθαλμίατρος; Θέλετε να βάλετε νευρολόγο; Θέλετε να βάλουμε άλλους γιατρούς; Αυτό το καταλαβαίνω. Δεν καταλαβαίνω, όμως, το να πάει να δώσει ξανά εξετάσεις για να μας πει εάν ξέχασε να οδηγεί. Γιατί δεν ξεχνά. Δεν μπορεί. Το αν μπορεί δεν το αποφασίζει ο εκπαιδευτής. Για να μην ανοίξουμε βιομηχανία τώρα και όλοι να πάνε ξανά για εξετάσεις, πρέπει οι γιατροί να διαπιστώνουν εάν μπορεί, όχι εάν ξέρει. Το σίγουρο είναι ότι ξέρει. Οι εκπαιδευτές θα αποφασίσουν αν ξέρει.

Εάν επιμείνετε, λοιπόν, αυτήν την τροπολογία να τη φέρετε ενιαία, παρά το ότι με τα δύο πρώτα μέρη είμαστε απόλυτα σύμφωνοι, λόγω αυτής της διαφωνίας στο τρίτο μέρος δεν μπορούμε να την ψηφίσουμε.

Για την τροπολογία με γενικό αριθμό 1764 μίλησα.

Κλείνοντας, αν υπάρχει κάποια άλλη διευκρίνιση, κατά τη διάρκεια της ψηφοφορίας των τροπολογιών θα πω μια φράση.

Κύριε Πρόεδρε, μετά από όλη αυτήν την κουβέντα που έγινε και την προσπάθεια την οποία κάναμε, εμείς θα ψηφίσουμε θετικά επί της αρχής, γιατί δεν θέλουμε να δώσουμε το δικαίωμα σε κανέναν να ισχυριστεί ότι γίνεται μια επενδυτική προσπάθεια και η Νέα Δημοκρατία την αρνείται. Έχουμε αρκετές επιφυλάξεις. Είναι συγκεκριμένα τα άρθρα στα οποία εμείς θα ψηφίσουμε αρνητικά και πολλά, βεβαίως, στα οποία θα ψηφίσουμε θετικά. Οι παρατηρήσεις, όμως, και οι ενστάσεις μας σε κρίσιμα ζητήματα παραμένουν.

Προφανώς, η λειτουργικότητα του νόμου αυτού θα κριθεί από τον χρόνο,  από το επόμενο διάστημα. Ευχόμαστε να προχωρήσει. Θέλουμε, όμως, εδώ να δηλώσουμε ότι όποιες αδυναμίες παρουσιαστούν -που εμείς εκτιμούμε ότι θα παρουσιαστούν-, φαντάζομαι ότι στο επόμενο διάστημα -και μάλιστα και με μια πολιτική αλλαγή που υπάρχει μπροστά μας-, θα βελτιωθούν.

Σας ευχαριστώ πολύ.