ΓΕΩΡΓΙΟΣ Θ. ΒΛΑΧΟΣ - Βουλευτής Περιφέρειας Αττικής

 Τετάρτη, 12 Δεκεμβρίου 2018

 

 

Πρωτολογία και Δευτερολογία του κ. Γεωργίου Βλάχου, Εισηγητή της Νέας Δημοκρατίας στο Σχέδιο Νόμου του Υπουργείου Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης με τίτλο:

«Κατάργηση των διατάξεων περί μείωσης των συντάξεων, ενσωμάτωση στην Ελληνική Νομοθεσία της Οδηγίας 2016/97/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 20ής Ιανουαρίου 2016 σχετικά με τη διανομή ασφαλιστικών προϊόντων και άλλες διατάξεις».

 

  

ΠΡΩΤΟΛΟΓΙΑ:

Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, όπως είπαμε και στις συνεδριάσεις της Επιτροπής, για το άρθρο 1 του νομοσχεδίου που συζητάμε κυρίως σήμερα, η επιπλέον περικοπή των συντάξεων δεν περιλαμβανόταν στο Τρίτο Πρόγραμμα. Αποφασίστηκε και ψηφίστηκε από την κυβερνητική Πλειοψηφία.

Η Κυβέρνηση ισχυρίζεται ότι το μέτρο αυτό είναι πλέον μη αναγκαίο λόγω της δημοσιονομικής και αναπτυξιακής προοπτικής της χώρας.

Όμως, η αλήθεια είναι -για εμάς- ότι το συγκεκριμένο μέτρο ήταν αχρείαστο από την αρχή, από τότε που εσείς το ψηφίσατε, έστω κι αν τότε επιχειρηματολογούσατε ανάποδα σε σχέση με αυτά που λέτε και θα πείτε σήμερα. Είναι κάτι που σήμερα εκ της εξελίξεως, όμως, του όλου θέματος παραδέχεται η Κυβέρνηση -διότι, προφανώς, έρχεται στα επιχειρήματα που εμείς είπαμε τότε, του αχρείαστου- και επιβεβαιώνει την πάγια θέση της Νέας Δημοκρατίας, εκπεφρασμένη πολλές φορές από το 2017, ότι δεν θα έπρεπε αυτές οι περικοπές να νομοθετηθούν.

Η αλήθεια, επίσης, είναι ότι το συγκεκριμένο μέτρο θα υλοποιηθεί σε βάρος του μεγαλύτερου μέρους των πολυδιαφημιζόμενων αντίμετρων, όπως είναι η δημιουργία των νέων θέσεων, των νέων μονάδων προσχολικής εκπαίδευσης, η επιδότηση της συμμετοχής ασφαλισμένων για συνταγογραφούμενα φάρμακα, οι ενεργητικές πολιτικές απασχόλησης, οι επενδύσεις σε υποδομές του πρωτογενή τομέα και άλλα.

Η Νέα Δημοκρατία εξ αρχής διαφώνησε, όπως είπαμε, με την επιλογή της Κυβέρνησης να προχωρήσει σε επιπλέον περικοπές συντάξεων από το 2019 και την καταψήφισε, στη συνέχεια -μέσω της τροπολογίας που καταθέσαμε- ζητήσαμε την κατάργησή της και σταθερά υποστηρίξαμε, εντός και εκτός χώρας, σε εταίρους και θεσμούς, σε όλα τα επίπεδα, τη μη υλοποίησή της.

Ξεχνάει η Κυβέρνηση ότι ήδη έχει προβεί σε απανωτές περικοπές των συντάξεων, καταργώντας, μεταξύ άλλων –και πρέπει εδώ κάποια πράγματα λίγο να τα θυμίσουμε- το ΕΚΑΣ, τα οικογενειακά επιδόματα στις κύριες και επικουρικές συντάξεις. Προχωρώντας επίσης, σε αύξηση του ποσοστού εισφοράς υπέρ υγείας από 4% σε 6% για το σύνολο των κύριων συντάξεων που λαμβάνει ο συνταξιούχος, σε αύξηση του κόστους εξαγοράς αναγνώρισης πλασματικών ετών. Μειώνοντας τα εφάπαξ -μέχρι 31/12/2013- κατά τουλάχιστον 20%, τις συντάξεις χηρείας μετά τον Μάιο του 2016 κατά τουλάχιστον 42% σε σχέση με το 2014. Μεσοσταθμικά τις επικουρικές κατά 44% από το 2015.

Επίσης, προχωρήσατε στη σταδιακή αλλαγή των ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης μέχρι το 2022 θεσπίζοντας υπερβολικές αυξήσεις στα ηλικιακά όρια, χωρίς στοιχειώδη μεταβατικότητα. Προχωρήσατε σε επανυπολογισμό των επικουρικών συντάξεων από το 2016 και σε περικοπές στους συνταξιούχους με άθροισμα κύριας και επικουρικής σύνταξης στα 1170 ευρώ καθαρά, δηλαδή 1300 μεικτά. Προχωρήσατε σε πάγωμα συντάξεων και το 2022 σε περιορισμό των μελλοντικών αυξήσεων, ανάλογα με την ανάπτυξη 50% και πληθωρισμό 50%, με ανώτερο τον εκάστοτε πληθωρισμό. Δημιουργήσατε αντικίνητρα για ασφάλιση μετά τα είκοσι πέντε χρόνια και με αμοιβές πάνω από 1300 ευρώ. Καταργήσατε τα κατώτατα όρια σύνταξης. Θα μπορούσα να απαριθμώ και άλλες τέτοιες δικές σας παρεμβάσεις.

Αυτά, πρέπει να σας θυμίσω δεν ακυρώνονται. Γιατί, μπορεί σήμερα να μας μιλάτε για την ακύρωση των μειώσεων των συντάξεων, αλλά σας είπα δεκάδες άλλες παρεμβάσεις, οι οποίες, δυστυχώς, για τους ασφαλισμένους, δεν μπορούν να ακυρωθούν.

Από όσα είπα παραπάνω, λοιπόν, γίνεται κατανοητό ότι διαπραγματευτήκατε μόνοι σας, επιχειρηματολογήσατε μόνοι σας, αποφασίσατε μόνοι σας, αγνοήσατε τις νομοθετικές πρωτοβουλίες των κομμάτων της Αντιπολίτευσης. Κανείς δεν σας πιστεύει ότι δώσατε μάχη, γιατί η μάχη αυτή δεν χρειαζόταν να δοθεί από την αρχή. Διαπραγματευτήκατε τα αντίμετρα με τη μη περικοπή των συντάξεων, περικοπή που -πρέπει να θυμίσω- ότι εσείς αποκλειστικά βάλατε στο τραπέζι.

Η Κυβέρνηση κράτησε σε αγωνία ως την τελευταία στιγμή χιλιάδες συνταξιούχους που δεν ήξεραν τι τους περίμενε σχετικά με τα οικονομικά τους, εμφανίζοντας πρωτοφανή ανακολουθία και υποκρισία στο συγκεκριμένο ζήτημα, διότι η ίδια ψήφισε τον ν. 4387 και τον ν. 4472, όπου προβλέπονταν μεγάλες περικοπές στις συντάξεις και είναι η ίδια που τώρα τον ξηλώνει.

Όμως, και με την κατάθεση της συγκεκριμένης ρύθμισης στο νομοσχέδιο νέες φωνές ακούγονται από τους συνταξιούχους για απορίες σχετικά με την εφαρμογή νόμου, καθώς είναι πλέον βέβαιο ότι δημιουργείτε συνταξιούχους διαφορετικών ταχυτήτων, παρά τους ισχυρισμούς του κ. Κατρούγκαλου τότε, όταν ψηφιζόταν ο ν. 4387.

Είναι οι παλιοί συνταξιούχοι, οι οποίοι έχουν συνταξιοδοτηθεί έως τις 12.5.2016. Οι συντάξεις τους παγώνουν και δεν έχουν μειώσεις έως 18%, αλλά θα ισχύσει κανονικά ο επανυπολογισμός τους και ένα μέρος της σημερινής τους σύνταξης, εφόσον είναι μεγαλύτερο από το ποσό του επανυπολογισμού -χαρακτηρίζεται ως προσωπική διαφορά- που δεν ενσωματώνεται στη σύνταξη.

Εκτός σύνταξης μένουν και τα οικογενειακά επιδόματα. Ο ν.4472/2017 προέβλεπε ότι θα καταβαλλόταν μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου του χρόνου που περνάμε στους παλιούς συνταξιούχους και ότι από 1.1.2019 θα καταργούνταν. Με τη διάταξη ναι μεν ακυρώνεται η κατάργηση των επιδομάτων συζύγου ή και τέκνων, πλην όμως τα συγκεκριμένα επιδόματα μπήκαν στον επανυπολογισμό των συντάξεων και θεωρούνται μέρος της προσωπικής διαφοράς. Κανένας συνταξιούχος δεν θα δει στο ενημερωτικό του σημείωμα μετά τις 20.12.2018 να αναφέρεται ποσό ως οικογενειακή παροχή. Και αυτό γιατί ενσωματώθηκε στην προσωπική διαφορά.

Από όλα όσα είπα παραπάνω είναι σαφές ότι η δική σας πολιτική είναι υπαίτια που οι συγκεκριμένες διαφορές δεν αποτελούν πλέον μέρος της κύριας σύνταξης, διότι αν είχατε ακολουθήσει τη δική μας παρότρυνση και τη δική μας πολιτική και με βάση την τότε αναλογιστική μελέτη, κάτι τέτοιο θα είχε αποφευχθεί, αφού δεν θα υπήρχε καμία περικοπή των συντάξεων.

Μια άλλη κατηγορία συνταξιούχων είναι οι νέοι συνταξιούχοι χωρίς προσωπική διαφορά και με μείωση πλαφόν έως 20%, οι οποίοι συνταξιοδοτήθηκαν ή συνταξιοδοτούνται από τις 13.5.2016 μέχρι τέλος του χρόνου. Στην πράξη οι συνταξιούχοι που αποχώρησαν ή αποχωρούν με αίτηση για σύνταξη από τις 13.5.2016 έως το τέλος του 2018 και η αρχική τους μείωση σε σχέση με τη σύνταξη που θα έπαιρναν προ του νόμου Κατρούγκαλου είναι πάνω από 20%, θα συνεχίσουν να παίρνουν ως προσωπική διαφορά ένα μέρος από τη μείωση που δεν εφαρμόζεται πάνω από το 20%. Θα μείνουν, δηλαδή, με τις μειώσεις που έχουν τώρα και δεν θα γίνουν μεγαλύτερες από την 1.1.2019.

Άρα, από την προτεινόμενη διάταξη οι συντάξεις, τις οποίες αιτήθηκαν οι ασφαλισμένοι μεταξύ 13.5.2016 και τέλος του 2018 και για τις οποίες προέκυψε αρνητική προσωπική διαφορά κάτω του 20%, θα συνεχίσουν να καταβάλλονται μειωμένες. Και αυτό ισχύει γιατί οι συγκεκριμένοι συνταξιούχοι δεν υπάγονταν στις διατάξεις περί διατήρησης της αρνητικής προσωπικής διαφοράς άνω του 20% μετά την κατάργησή της. Και τώρα, όπως προτείνει η Κυβέρνηση, δεν υπάγονται στις διατάξεις περί διατήρησής της. Επίσης, θα πρέπει να σημειωθεί ότι στις επικουρικές συντάξεις η διατήρηση ή, αν θέλετε, η μη περικοπή της προσωπικής διαφοράς στις περιπτώσεις που το άθροισμα κύριας και επικουρικής ήταν κάτω από 1300 ευρώ –που καλώς, βεβαίως, διατηρείται- δημιουργεί ανισορροπία σε σχέση με εκείνες που, επειδή είχαν άθροισμα πάνω από 1300 ευρώ και είδαν σημαντική περικοπή στη σύνταξή τους. Το γεγονός αυτό καταλήγει στο να καταβάλλεται μεγαλύτερη σύνταξη σε ασφαλισμένους με χαμηλότερα ασφαλιστικά δεδομένα σε σχέση με συνταξιούχους με υψηλότερα ασφαλιστικά δεδομένα.

Η μεγαλύτερη, όμως, αδικία είναι για την κατηγορία των νέων συνταξιούχων, οι οποίοι θα αποχωρήσουν από την 1.1.2019 και μετά, καθώς δεν θα έχουν καμία προστασία από τον νόμο Κατρούγκαλου και σε πολλές περιπτώσεις η μείωση συντάξεων μεσοσταθμικά θα φτάσει και θα ξεπεράσει το 30%.

Και το τελευταίο: Ισχύει ή όχι ότι οι αυξήσεις που προβλέπονται για τις συντάξεις λόγω της αύξησης του ΑΕΠ είναι άνευ σημασίας, αφού η όποια αύξηση θα αντισταθμίζεται με ισόποση μείωση της προσωπικής διαφοράς και ουσιαστικά διατηρεί τις συντάξεις στο ύψος που είναι σήμερα; Αυτή είναι η πραγματικότητα. Ουσιαστικά, δηλαδή, για να δει ένας συνταξιούχος οποιαδήποτε αύξηση θα πρέπει πρώτα να μηδενιστεί η προσωπική διαφορά. Μιλάμε, δηλαδή, για διαδικασία πολυετή που όταν ολοκληρωθεί, πολλοί από τους συνταξιούχους δεν θα είναι πια στη ζωή.

Συμπερασματικά, ο ν.4387/16 παρ’ όλο το ξήλωμα που έχει υποστεί, παραμένει αντιαναπτυξιακός, προσφέροντας αντικίνητρα ασφάλισης, που προκύπτουν από τα πολύ χαμηλά ποσοστά αναπλήρωσης των συντάξεων. Είναι νόμος που δημιουργεί αδικίες και άνισες μεταχειρίσεις μεταξύ ασφαλισμένων που έχουν τα ίδια χαρακτηριστικά ασφαλιστικού βίου.

Η Νέα Δημοκρατία έχει δεσμευτεί για την κατάργησή του και τη δημιουργία ενός δίκαιου και ανταποδοτικού ασφαλιστικού συστήματος. Ψηφίζουμε, λοιπόν, ξανά εναντίον των περικοπών των συντάξεων και καλωσορίζουμε την κυβερνητική πλειοψηφία στη δική μας λογική, μετά τη δική τους αυταπάτη, που οδήγησε χιλιάδες συνταξιούχους σε αδιέξοδο και απόγνωση.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, στο δεύτερο μέρος του νομοσχεδίου, από τα άρθρα 2 έως 50, διαπιστώνουμε την αναγκαιότητα ενσωμάτωσης της συγκεκριμένης Οδηγίας στο εθνικό μας δίκαιο, για την καλύτερη εφαρμογή της οποίας όμως, είναι καλό η Κυβέρνηση να διορθώσει κάποια σημεία τριβής με τους εμπλεκόμενους κλάδους. Θα περιμένουμε την οριστική θέση της Κυβέρνησης, όπως δεσμεύτηκε η κυρία Υπουργός, προκειμένου να δώσουμε την τελική μας ψήφο, ιδιαίτερα στα άρθρα στα οποία έχουν καταγραφεί αντιρρήσεις από τους συγκεκριμένους φορείς.

Περνάμε στο τρίτο μέρος του νομοσχεδίου, δηλαδή από τα άρθρα 51 έως 85. Στην Επιτροπή καταθέσαμε αναλυτικά τις παρατηρήσεις μας για κάθε ένα από αυτά τα συγκεκριμένα άρθρα. Από αυτά, κάποια θεωρούμε ότι είναι θετικά, όπως -ενδεικτικά λέω- τα 54, 58, 62, 67, 68, 70, 71, 72, 74, 80, 83, 84, ενώ για ορισμένα άλλα απαιτείται περαιτέρω διευκρίνιση και αναφέρω τα 52, 53, 55, 57, 59, 60, 61, 63, 64, 68, 77, 78, 85, για τα οποία θα αποσαφηνίσουμε την ψήφο μας αφού ακούσουμε τις τελικές θέσεις της Κυβέρνησης.

Κλείνοντας, είναι φανερό ότι η Κυβέρνηση προσπάθησε να εκμεταλλευτεί επικοινωνιακά και να αξιοποιήσει εκλογικά την ακύρωση των περικοπών των συντάξεων. Ξηλώνει ή διορθώνει, αν θέλετε, τη δική της λαθεμένη και αχρείαστη πολιτική επιλογή. Όπως φάνηκε από τις αντιδράσεις των φορέων που εκλήθησαν στην Επιτροπή, η κοινωνία δεν παγιδεύεται σε τέτοιου είδους τεχνάσματα. Καταγράφει τη διγλωσσία και την ανακολουθία της Κυβέρνησης, δεν κατανοεί τους πανηγυρισμούς, αναζητά υπεύθυνους πολιτικούς για να προχωρήσει, προγραμματίζοντας με περισσότερη αισιοδοξία το μέλλον.

Τέλος, επισημάναμε ότι παρά την κατάργηση των περικοπών, δεκάδες άλλες ρυθμίσεις παραμένουν, που δεν βελτιώνονται και τελικά που μόνο καταργούνται.

Σας ευχαριστώ.

 

ΔΕΥΤΕΡΟΛΟΓΙΑ

Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε.

Σε μια πολύωρη συνεδρίαση -πράγματι αυτή η μέρα είναι χαρμόσυνη και βλέπω ότι δεν μπορεί να τελειώσει- όπου συζητάμε περίπου δώδεκα ώρες και εκείνο που έχουμε να πούμε, κύριε Πρόεδρε, είναι ότι έρχονται μια σειρά από τροπολογίες, σχεδόν όλες εκπρόθεσμες, και δεν μας δίνεται η δυνατότητα για την καταλληλότερη επεξεργασία τους.

Θα σταθώ, λοιπόν, τώρα σε κάποιες από αυτές, αφού πριν πω ένα σχόλιο για όσα ακούστηκαν από την κυρία Υπουργό και από κάποιους εισηγητές της Πλειοψηφίας, οι οποίοι επιμένουν σε αυτήν την παροχολογία. Ενοχλεί η λέξη «παροχολογία».

Τελικά, όσο επιμένετε και όσο έρχονται αυτές οι τροπολογίες και όσο έρχονται αυτές οι ρυθμίσεις με τη σειρά και τον ρυθμό που έρχονται, τόσο θα μας δικαιώνετε. Δεν το καταλαβαίνετε ότι είναι παροχολογία, ότι είναι προσπάθεια παρέμβασης στα πολιτικά πράγματα και κυρίως στο προεκλογικό κλίμα, με όλη αυτή τη συμπεριφορά;

Όταν έρχονται τροπολογίες στις εφτά ώρες, αφ’ ότου είχε ξεκινήσει η συνεδρίαση σήμερα, εξήντα σελίδων με θέματα τα οποία δεν έχει τη δυνατότητα κανείς να τα διευκρινίσει, να τα ψάξει και να πάρει σαφή θέση είτε υπέρ είτε κατά, εγώ θα πω, και εδώ είναι η δυσκολία, μακάρι να μπορούσαμε να πούμε «ΟΧΙ», αλλά κινδυνεύεις να αδικήσεις ανθρώπους. Από την άλλη πλευρά, αν πεις «ΝΑΙ», κινδυνεύεις να βρεθείς μπλεγμένος σε κάποιες ρυθμίσεις που δεν τις ήξερες.

Αυτό είναι το σοβαρό. Γι’ αυτό ζητήσαμε, κύριε Πρόεδρε -παρέμβαση του Προεδρεύοντος τότε- από τον Πρόεδρο της Βουλής να αποσυρθούν αυτού του είδους οι τροπολογίες. Δεν είναι μόνο ότι είναι εκπρόθεσμες.

Ανέφερε η κυρία Υπουργός –και αυτό θα πω μόνο, γιατί ο χρόνος πιέζει- ότι πολλοί εργαζόμενοι, είπε ο κ. Μητσοτάκης, προτιμούν την ανασφάλιστη εργασία. Δεν το καταλάβατε καλά ή δεν θέλετε να το καταλάβετε, διότι εμείς εισπράττουμε από πολλά νέα παιδιά το δίλημμα «Τι θέλεις να σε ασφαλίσω; Να σου δώσω κάτι παραπάνω;». Αυτό γίνεται στην πράξη και μην κάνετε πως δεν το καταλαβαίνετε.

Αυτό το δίλημμα το αντιμετωπίζουν οι νέοι άνθρωποι οι οποίοι ρωτούν: «Και γιατί να ασφαλιστώ; Μήπως θα πάρω σύνταξη;». Παίρνει, λοιπόν, κάποια παραπάνω χρήματα μετρητά, που σήμερα τα έχει πάρα πολύ μεγάλη ανάγκη, και υποθηκεύει το μέλλον του. Σε αυτό το νέο παιδί πρέπει εμείς σήμερα να απαντήσουμε ότι, ναι, θα πάρει σύνταξη.

Αυτή είναι η αγωνία της Νέας Δημοκρατίας η οποία αναζητεί και άλλους τρόπους για να γίνει πειστική, διότι αυτό το οποίο λέτε εσείς, προφανώς, δεν πείθει και δικαίως δεν πείθει.

Όταν λέμε σήμερα στα παιδιά, κυρία Υπουργέ, ότι πρέπει να πληρώσουν για να πάρουν σύνταξη οι σημερινοί συνταξιούχοι, δεν ξέρω αν τους συγκινούμε. Και ζητάμε να πάρουν σύνταξη μια γενιά, η γενιά η δική μου, που –να σας το πω ευθέως- καλά πέρασε. Τι άλλο θέλουμε από τα παιδιά μας; Να τους υποθηκεύσουμε και το μέλλον τους ή να τους δώσουμε λίγο την ελπίδα και τη χαρά; Αυτή είναι η δική μας αγωνία.

Τα υπόλοιπα, οι τίτλοι, ποιανού είναι το σχέδιο, οι ονομασίες και τα υπόλοιπα, πολύ φοβούμαι ότι δεν εξυπηρετούν τίποτε, είναι εφήμερα. Εκείνο που θα μείνει στο τέλος της κουβέντας είναι τα παιδιά μας να νοιώθουν εγγύηση για την επόμενη ημέρα, για το μέλλον τους και αυτό νομίζω ότι μπορούμε να το χρεωθούμε όλοι με αρκετή καλοπιστία.

Έρχομαι στις τροπολογίες. Την τροπολογία με γενικό αριθμό 1852, κύριε Πρόεδρε, αυτή την πολυσέλιδη, εμείς δεν θέλουμε ούτε να την ακούσουμε. Δεν συμμετέχουμε στην κουβέντα. Δεν μπορούμε με τη συμμετοχή μας να νομιμοποιήσουμε αυτή τη διαδικασία. Εντάξει, υπάρχουν τροπολογίες εκπρόθεσμες, να υπάρχει κάπου παραχώρηση, αυτό δεν μπορεί να γίνει. Δεν συμμετέχουμε.

Έρχομαι στην περίφημη τροπολογία του κρασιού. Κοιτάξτε τώρα με το κρασί όλοι οι συνάδελφοι πανηγύρισαν και σε αυτό. Ακούστε, η κατάθεση της τροπολογίας για τη φορολογία στο κρασί δεν μας γυρνάει εκεί που ήμασταν πριν. Έχουν πάθει ζημιά τα οινοποιεία και κυρίως έχει αλλοιωθεί η ποιότητα στην αγορά της πώλησης του κρασιού. Μην κάνετε πάλι πως δεν καταλαβαίνετε.

Όπως και με τον νόμο σήμερα, επειδή καταργούμε τις περικοπές, τι σημαίνει; Ότι γυρνάμε εκεί που ήμασταν πριν από τον νόμο; Ασφαλώς και όχι. Καταργούμε κάτι. Θετικό είναι. Θετικό είναι ότι σήμερα καταργείται ο φόρος στο κρασί, αλλά οι άνθρωποι που ασχολούνται με την οινοποιία, με το κρασί, έχουν να αντιμετωπίσουν προβλήματα. Τους έχουμε επηρεάσει, έχουν φτιάξει αποθήκες, έχουν αλλοιώσει και κυρίως –δεν το κρύβουμε- έχει εφευρεθεί μία διαδικασία, το κρασί να πουλιέται και να διακινείται με άλλους τρόπους. Να μην πούμε κάτι περισσότερο. Αυτή είναι η ουσία.

Αυτό πώς θα το σπάσουμε σήμερα; Επειδή καταργήθηκε ο φόρος; Όταν εμείς ηθελημένα ή άθελά μας οδηγήσαμε αυτούς τους ανθρώπους να αναζητήσουν άλλους δρόμους, άλλες διεξόδους πώλησης του κρασιού; Αυτή είναι η ουσία.

Και στο τέλος, τέλος, επειδή δείχνετε σήμερα μία ανωτερότητα ότι το καταργήσατε, γιατί το είχατε υποσχεθεί. Όχι, υπάρχει δικαίωση από το ανώτατο δικαστήριο.

ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΗ ΠΑΠΑΝΑΤΣΙΟΥ (Υφυπουργός Οικονομικών): Το ΣτΕ προσέβαλε την υπουργική απόφαση.

ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΒΛΑΧΟΣ: Εντάξει, με συγχωρείτε, αλλά μην ψάχνετε ότι ήρθατε ξαφνικά και το σκεφτήκατε. Θέλω να πω ότι είναι μία σειρά αντιδράσεις και παρεμβάσεις που οδηγούν σε αυτό, για το οποίο έρχεστε πάλι στο τέλος του χρόνου στη λογική της παροχολογίας, γιατί η παροχολογία έχει να κάνει και με τον τρόπο. Έχει να κάνει με τον τρόπο που κάτι δίνετε και με την πολιτική σκοπιμότητα και, βεβαίως, με την αποσπασματικότητα κάποιων ρυθμίσεων. 

Έρχομαι να πω ακόμη, κύριε Πρόεδρε, ότι για την τροπολογία 1850 -θα πούμε λίγο πιο αναλυτικά στην ψηφοφορία- θα πούμε «ΟΧΙ». Θα ψηφίσουμε την τροπολογία 1849 που κατέθεσε ο κ. Μαντάς. Θα πούμε «ΟΧΙ» στην τροπολογία 1848, έτσι κι αλλιώς έγινε 1850. Θα πούμε «ΝΑΙ» στη ρύθμιση για τους οδοντιατρικούς συλλόγους, αυτή την παράταση και, βεβαίως, θα πούμε «ΝΑΙ» στην τροπολογία 1846, αφού διευκρινίσουμε ότι υπάρχει διαφωνία με την παράγραφο 3, 4, 5, και 6 της συγκεκριμένης τροπολογίας.

Κλείνω, θυμίζοντας -γιατί βλέπω και κάποια αμηχανία ή κάποιες αντιδράσεις- για την περίφημη τροπολογία 1852. Όταν, κυρία Υφυπουργέ, η ίδια η Υπουργός έρχεται και την ίδια ώρα που φέρνει την τροπολογία, μοιράζονται νομοτεχνικές βελτιώσεις και αποσύρονται παράγραφοι που είναι της αρμοδιότητάς της, έ καταλαβαίνετε με τι προχειρότητα έχει έρθει όλο αυτό το κείμενο! Χρειάζεται να το σχολιάσω εγώ περισσότερο; Θα έλεγα ότι έπρεπε να έχετε την πολιτική ευαισθησία μετά τις αντιδράσεις μας αυτή τη συγκεκριμένη τροπολογία να την πάρετε πίσω και να την ξαναφέρετε κάποια άλλη στιγμή, με καλύτερο τρόπο, πιο τεκμηριωμένα και πιο πειστικά.

Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.