ΓΕΩΡΓΙΟΣ Θ. ΒΛΑΧΟΣ - Βουλευτής Περιφέρειας Αττικής

 Πέμπτη, 14 Φεβρουαρίου 2019

 

 

Πρωτολογία και Δευτερολογία του κ. Γεωργίου Βλάχου, εισηγητή της Νέας Δημοκρατίας στο σχέδιο νόμου του Υπουργείου Οικονομικών «Κύρωση της από 24 Ιανουαρίου 2019 Σύμβασης Παράτασης της "Σύμβασης Ανάπτυξης Αεροδρομίου", που υπογράφηκε στην Αθήνα στις 31 Ιουλίου 1995 και κυρώθηκε με τον ν. 2338/1995 (Α' 202)"» στην ολομέλεια της Βουλής (14 Φεβρουαρίου 2019). 

 

 

(Πρωτολογία)

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, είναι πράγματι πολύ άχαρος ο ρόλος του εισηγητή, αλλά και κάθε συναδέλφου που ξέρει ότι πρέπει να ψηφίσει την κύρωση σύμβασης την ίδια ώρα που γνωρίζει ότι δεν μπορεί να προτείνει καμμία τροποποίηση και -το κυριότερο- ότι εκείνοι που διαπραγματεύθηκαν μπορούσαν να πετύχουν κάτι καλύτερο, κάτι περισσότερο.

Στο πνεύμα αυτό η σημερινή Κυβέρνηση επί των ημερών της οποίας έπρεπε να γίνει η συζήτηση επέκτασης της σύμβασης κατέληξε από ό,τι φαίνεται με συνοπτικές διαδικασίες και χωρίς ιδιαίτερο προβληματισμό στα 24,2 εκατομμύρια τον χρόνο για τα επόμενα είκοσι χρόνια.

Και το ακόμη χειρότερο είναι ότι όταν υπεγράφη η Συμφωνία με αυτό το ευτελές τίμημα, η Κυβέρνηση δήλωνε ότι η υπογραφή της παράτασης αποτελεί ηχηρό μήνυμα εμπιστοσύνης εντός και εκτός Ελλάδος για την ελληνική οικονομία και συνιστά αναγνώριση μιας από τις πλέον επιτυχημένες συμπράξεις ιδιωτικού και δημόσιου τομέα.

Τότε, ο συνάδελφος Κώστας Καραμανλής ως επικεφαλής του τομέα κατέθεσε ερώτηση και έθετε μία σειρά από ερωτήματα. Έλεγε, λοιπόν, τότε: «Με άλλα λόγια, το τίμημα που είχε υπογράψει η Κυβέρνηση τον Σεπτέμβριο του 2017 ήταν κατά 650 με 700 περίπου εκατομμύρια μικρότερο από αυτό που συμφωνήθηκε φέτος».

Όπως είναι λογικό, μία τέτοια διαφοροποίηση στο τίμημα για την εικοσαετή παράταση του Διεθνούς Αεροδρομίου Αθηνών εγείρει πολλά ερωτήματα. Συγκεκριμένα έλεγε τότε ο συνάδελφος: Ποια είναι η διεθνής διαγωνιστική διαδικασία που είχε ακολουθηθεί την περίοδο ’16-’17 και οδήγησε στη Συμφωνία της 30ης Σεπτεμβρίου του 2017; Σε περίπτωση που δεν είχε ακολουθηθεί διεθνής διαγωνισμός, για ποιο λόγο ελήφθη μία τέτοια απόφαση που αντιτίθεται στο ευρωπαϊκό δίκαιο; Σε ποια μελέτη βασίστηκε το ελληνικό Δημόσιο και το ΤΑΙΠΕΔ για τον καθορισμό του τιμήματος της παράτασης παραχώρησης του «Ελευθέριος Βενιζέλος»; Ποια ήταν η άποψη της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για τη διαδικασία που είχε επιλέξει η Κυβέρνηση και οδήγησε στη Συμφωνία της 30ης Σεπτεμβρίου του 2017; Ποια ήταν η άποψη της Γενικής Διεύθυνσης Ανταγωνισμού της Κομισιόν για το ύψος του τιμήματος των 600 εκατομμυρίων ευρώ; Θεωρείτε ότι η Κυβέρνησή σας υπηρετεί το δημόσιο συμφέρον όταν μόλις πριν από ένα έτος είχε αποδεχθεί την παράταση της παραχώρησης του μεγαλύτερου αεροδρομίου της χώρας με το μισό τίμημα από ό,τι τελικά συμφωνήθηκε;

Η Κυβέρνηση τότε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ουσιαστικά δεν απάντησε. Και τι να απαντήσει, αλήθεια, όταν το ελληνικό Δημόσιο ζημιωνόταν κατά περίπου 650 εκατομμύρια ευρώ;

Η Κυβέρνηση και προσωπικά εσείς, κύριε Υπουργέ, εκφράσατε τη δυσαρέσκειά σας για τον χαρακτηρισμό από μέρους της Νέας Δημοκρατίας της υπόθεσης ως σκάνδαλο. Αλλά πώς αλλιώς έπρεπε να χαρακτηρίσει κάποιος μία υπόθεση που και εσείς παραδεχτήκατε ότι εκτιμήθηκε με λάθος στοιχεία και που είχε ως αποτέλεσμα την απώλεια περίπου 700 εκατομμυρίων ευρώ;

Μας θυμίσατε στην Επιτροπή, κύριε Υπουργέ, το δελτίο Τύπου που εκδώσατε τον Οκτώβριο του ’18 και ουσιαστικά τι μας λέτε;  Μας λέτε ότι η αρμοδιότητα ήταν του ΤΑΙΠΕΔ. Την ευθύνη ορισμού του ΤΑΙΠΕΔ ποιος την έχει; Και μπορεί το ΤΑΙΠΕΔ να λειτουργεί ανεξέλεγκτα; Αυτό θέλετε να πείτε; Και μπορεί το ΤΑΙΠΕΔ να ζημιώνει την ελληνική κοινωνία; Και όταν αυτό συμβαίνει, η Κυβέρνηση και ο Υπουργός είναι απλά θεατές;

 Μας είπατε ότι η Συμφωνία Παράτασης εστάλη στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Εστάλη από εσάς; Έπρεπε να σταλεί, δεν μπορούσε να γίνει διαφορετικά, δεν ήταν επιλογή σας. Και όταν επεστράφη τροποποιημένη και αυξημένη κατά περίπου 700 εκατομμύρια ευρώ ποιες ήταν οι συνέπειες; Απλά έγινε ένα λάθος, πάμε παρακάτω; Απλά, τι να κάνουμε;

Και ποιος μας εγγυάται ότι και αυτήν τη φορά η εκτίμηση έγινε σωστά; Μήπως οι ίδιοι εγγυούνται, αυτοί που έκαναν την αρχική μειωμένη εκτίμηση; Μας είπατε ακόμη ότι εσείς δεν διαπραγματευτήκατε, δεν αποφασίσατε για το τίμημα. Τότε γιατί συνήλθε η διυπουργική; Και γιατί σας εισηγήθηκε; Εννοώ με την παλιά τιμή.

Και εκεί που μας λέτε ότι «Ξέρετε, δεν έγινε από την Κυβέρνηση, έγινε από το ΤΑΙΠΕΔ, από το ΤΑΙΠΕΔ στο οποίο δεν παρεμβαίνουμε γιατί είναι Ανεξάρτητη Αρχή» εκεί ξαφνικά μας λέτε ότι στο παρελθόν επί άλλης κυβέρνησης είχαν εγγραφεί μόνο 200 εκατομμύρια στον προϋπολογισμό.

Αυτό γιατί μας το λέτε, αφού ξέρετε ότι αυτά τα 200 εκατομμύρια που ενεγράφησαν δεν ήταν αποτέλεσμα της εκτίμησης, δεν ήταν το οριστικό τίμημα, δεν έχει ολοκληρωθεί η διαπραγμάτευση; Καταχωρήθηκαν τότε στον προϋπολογισμό 200 εκατομμύρια ενδεικτικά.

Άρα, λοιπόν, δεν μπορεί να γίνει σύγκριση. Όπως και εμείς δεν συγκρίναμε τα 100 εκατομμύρια που εσείς εγγράψατε στον προϋπολογισμό για τα ΕΛΠΕ.

Θα ήθελα τώρα, κύριε Υπουργέ, να έρθω σε ακόμα ένα ζήτημα  που το έθεσα στην Επιτροπή, για το περίφημο 10% για το οποίο έκανε αναφορά και ο συνάδελφος, ο κ. Αθανασίου και ήταν στο πλαίσιο των αντισταθμιστικών οφελών προς τους όμορους δήμους του αεροδρομίου «Ελευθέριος Βενιζέλος».

Ως απάντηση στα λεγόμενά μου στην Επιτροπή είπατε ότι αυτό ήταν στη σύμβαση για το Ελληνικό και όχι για το Αεροδρόμιο. Αυτό λειτουργεί στην πράξη. Γι’ αυτό εμείς ζητήσαμε στο Ελληνικό να υπάρχει ένας φορέας διαχείρισης και αξιοποίησης στους κοινούς χώρους. Αυτό δεν υπήρχε στη σύμβαση του Αεροδρομίου, μας είπατε, κύριε Υπουργέ.

Και αυτό βέβαια είναι λάθος, διότι στη σύμβαση με τις διατάξεις του άρθρου 9 του ν.2338/95 προβλεπόταν η ίδρυση Νομικού Προσώπου Ιδιωτικού Δικαίου με έδρα την Αθήνα και επωνυμία «Διαχειριστικός Φορέας Μητροπολιτικής Ζώνης Πρασίνου Λεκανοπεδίου Αθηνών», ενώ στην παράγραφο 4 αναφερόταν ότι με Προεδρικό Διάταγμα που εκδίδεται με πρόταση των Υπουργών Οικονομικών και Περιβάλλοντος, Χωροταξίας και Δημοσίων Έργων ρυθμίζονται οι ειδικότεροι σκοποί του φορέα, οι τρόποι και τα μέσα εκπλήρωσής τους, οι πόροι του, τα όργανα διοίκησής του, η συγκρότηση κλπ.

Ποσοστό, λοιπόν, τουλάχιστον 10% των εσόδων του διαχειριστικού φορέα που ιδρύεται με το άρθρο αυτό, διατίθεται για τη δημιουργία σύγχρονης υποδομής και δικτύων ποιότητας ζωής, καθώς και για την παροχή αντισταθμιστικών οφελών στην ευρύτερη περιοχή των Μεσογείων με αιχμή τα Σπάτα, στο πλαίσιο του ολοκληρωμένου χωροταξικού οικιστικού και αναπτυξιακού σχεδιασμού της περιοχής.

Άρα, λοιπόν, η ως άνω πρόβλεψη συνιστούσε μορφή οικονομικού αντισταθμίσματος ιδιαίτερα συνηθισμένου στο σύνολο των κρατών-μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης έναντι των δραστικών περιβαλλοντικών και κοινωνικών συνεπειών που επάγεται η εγκατάσταση και η λειτουργία στην ευρύτερη περιοχή των Μεσογείων ενός από τα μεγαλύτερα αεροδρόμια της Ευρώπης, καθώς και ως αντάλλαγμα για τις δεσμεύσεις δεκάδων χιλιάδων στρεμμάτων προκειμένου να εξυπηρετηθούν ανάγκες του εν λόγω Αεροδρομίου. Μην λέτε, λοιπόν, ότι δεν υπήρχε η συγκεκριμένη πρόβλεψη.

Βεβαίως, με το άρθρο 42 του ν. 3943/2011: «Καταπολέμηση της φοροδιαφυγής, στελέχωση των ελεγκτικών υπηρεσιών και άλλες διατάξεις» προβλέφθηκε η σύσταση ομώνυμης εταιρείας με την επωνυμία «Ελληνικό - Εταιρεία Διαχείρισης και Αξιοποίησης Ακινήτων Ελληνικού Αεροδρομίου Ανώνυμη Εταιρεία» και με διακριτικό τίτλο «Ελληνικό Α.Ε.».

Με την ανωτέρω νομοθετική διάταξη καταργήθηκε ο προβλεπόμενος στο άρθρο 9 του ν.2338/95 διαχειριστικός φορέας και συνακόλουθα η ειδική πρόβλεψη της παραγράφου 4 του άρθρου 9 του ν. 2338, για την υποχρεωτική διάθεση ποσοστού τουλάχιστον 10% από την αξιοποίηση της εκτάσεως του πρώην Αεροδρομίου.

Περαιτέρω, με το άρθρο 10 παράγραφος 2 του ν.3631/2008 προβλέφθηκε -και αυτό είναι το σημαντικό, κύριε Υπουργέ,- κατ’ εφαρμογή του άρθρου 25.6 της Σύμβασης Ανάπτυξης Αεροδρομίου, όπως αυτή κυρώθηκε με το πρώτο άρθρο του ν.2338/95, καθορίζεται με κοινή απόφαση των Υπουργών Εσωτερικών, Οικονομίας και Οικονομικών και Μεταφορών και Επικοινωνιών η διαδικασία επιβολής και είσπραξης ανταποδοτικών και άλλων δημοτικών ή κοινοτικών επιβαρύνσεων, φόρων ή τελών από τους δήμους Σπάτων, Παιανίας, Μαρκοπούλου, Μεσογαίας, Αρτέμιδος, Ραφήνας και Κορωπίου, καθώς και από κάθε άλλο δικαιούχο οργανισμό τοπικής αυτοδιοίκησης σε βάρος της εταιρείας «Διεθνής Αερολιμένας Αθηνών».

Άρα, το 10% ήταν υπαρκτό, ήταν ζωντανό, παρά τις μεταπτώσεις που υπήρξαν. Βεβαίως, τότε άλλαξε η κυβέρνηση και αυτή η περίφημη ΚΥΑ δεν υπεγράφη ποτέ. Αυτό, όμως, δεν σημαίνει ότι το κράτος δεν έχει συνέχεια και ότι ο καθένας μπορεί να αλλάζει κάθε φορά ό,τι του έρθει.

Θα πρέπει, λοιπόν, σήμερα, για να γινόμαστε ουσιαστικοί, να δοθεί μία λύση.  Υπάρχει μία υπόσχεση. Ο κ. Αθανασίου ένιωσε την ανάγκη να κάνει αναφορά στον κ. Λαλιώτη γι’ αυτά που άλλαξε τότε…

ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ: Και στον Σουφλιά.

ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΒΛΑΧΟΣ: …για ό,τι άλλαξε από το 1993 μέχρι το 1995, που όντως έγιναν αλλαγές, όντως τα πενήντα έγιναν τριάντα συν είκοσι, όντως το ποσοστό αυξήθηκε. Μειώθηκε, όμως, το ποσό κατά 100-150 εκατομμύρια. Άρα, υπήρχαν διαφοροποιήσεις, τις οποίες κανείς δεν μπορεί να ζυγίσει ακριβώς. Σίγουρα υπήρχαν διαφοροποιήσεις. Εκεί που δεν υπήρχε διαφοροποίηση ήταν το 10%, για το οποίο και ο κ. Λαλιώτης τότε στη Σύμβαση του 1995 επέμενε και μάλιστα έχω εδώ αναφορές των τότε δημάρχων για πόσα τους υποσχέθηκε, για πόσα τους έταξε. Από αυτά δεν έγινε απολύτως τίποτε. Η ασυνέπεια του ελληνικού κράτους διαχρονικά σε όλο της το μεγαλείο.

Ερχόμαστε, λοιπόν, σήμερα, κύριε Υπουργέ, και πραγματικά εμείς νιώθουμε την ανάγκη να ζητήσουμε την πολιτική δέσμευση της Κυβέρνησης και τη δική σας προσωπικά για κάποια έργα τα οποία οφείλετε στην ευρύτερη περιοχή. Πρέπει να δοθεί, λοιπόν, μία λύση. Θα ήταν εξαιρετικά σημαντικό εάν υπήρχε, για  παράδειγμα, μια νομοθετική ρύθμιση, σύμφωνα με την οποία θα προβλέπονταν η διάθεση στους δήμους των Μεσογείων που ανέφερα νωρίτερα ενός ποσοστού από τα συνολικά κέρδη του Δημοσίου από την επέκταση της συμβάσεως του Αεροδρομίου.

Πρέπει, όμως, να πω για όλους τους συναδέλφους ότι οι δήμοι των Μεσογείων δεν ζητούν σώνει και καλά να τους δώσετε μετρητά, να τους δώσετε χρήματα. Οι δήμοι θέλουν αυτά τα αντισταθμιστικά που είχε υποσχεθεί η τότε κυβέρνηση και που ποτέ δεν έγιναν πράξη. Άρα, θέλουν η Κυβέρνηση να αναλάβει την ευθύνη, με συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα, για να πραγματοποιήσει κάποιο ή κάποια έργα σε όλους αυτούς τους δήμους τα οποία, έτσι κι αλλιώς, τα έχουν ανάγκη και από την παρουσία, αλλά και από την λειτουργία του Αεροδρομίου.

Αυτό εμείς σήμερα το επαναφέρουμε και θα το επαναφέρουμε μέχρι να υλοποιηθεί γιατί, όπως είπα, ήταν μία υπόσχεση από την οποία κατά καιρούς διάφοροι προσπάθησαν να ξεφύγουν. Το αίτημα είναι ζωντανό, είναι υπαρκτό, κύριε Υπουργέ, και θα θέλαμε σε αυτή τη συνεδρίαση εσείς να δεσμευτείτε για λογαριασμό της Κυβέρνησης τι ευθύνες αναλαμβάνετε απέναντι στους δήμους των Μεσογείων.

Έρχομαι στη δεύτερη εκκρεμότητα, επειδή μιλάμε για το παρελθόν. Η δεύτερη εκκρεμότητα που άφησε αυτή η Σύμβαση του 1995, κύριε Αθανασίου, είναι ότι ενώ για το Αεροδρόμιο χρειάστηκαν περί τα 16.000 στρέμματα για να λειτουργήσει όλο αυτό το συγκρότημα το οποίο βλέπουμε, δεσμεύθηκαν επιπλέον 22.000 στρέμματα, που ονομάστηκαν «Ζώνη Περιορισμένης Ανάπτυξης Αεροδρομίου», για μελλοντική χρησιμοποίηση, αξιοποίηση από το Αεροδρόμιο.

Έχουν περάσει τριάντα χρόνια από τότε και αυτή η αξιοποίηση δεν ήρθε ποτέ. Η δέσμευση, όμως, υπάρχει. Αυτά τα 22.000 στρέμματα ανήκουν σε συμπολίτες μας οι οποίοι, βεβαίως, θα πει κάποιος, ότι μπορούν να κάνουν κάποιες εργασίες, μπορεί ως ένα βαθμό να υπάρξει κάποια ανάπτυξη. Γιατί αυτά -πρέπει να πω και να διευκρινίσω για να λέμε αληθινά πράγματα εδώ- μπορούν με βάση το Προεδρικό Διάταγμα 5/1979, δηλαδή ΦΕΚ 707 Δ΄, να τα αξιοποιήσουν χτίζοντας κάποιες αποθήκες.

Έχουν μια κάποια αξιοποίηση η οποία πρέπει να πω, κύριε Υπουργέ, ότι όντως είναι ευνοϊκότερη από εκείνα που ισχύουν με βάση το Προεδρικό Διάταγμα για τη Ζ.Ο.Ε των Μεσογείων, δηλαδή εκτός αυτής περιοχής. Πέστε μου, όμως, εσείς ποιος θα πάει να κάνει μια αναπτυξιακή κίνηση, μια αναπτυξιακή ενέργεια, ποιος θα επενδύσει σε μία περιοχή που ξέρει ότι ανά πάσα στιγμή μπορεί το Αεροδρόμιο να έρθει και να το απαλλοτριώσει; Ποιος θα πάει να κάνει την επένδυση; Αυτό είναι η δέσμευση για την οποία σας μιλάμε, όχι αν μπορούν να χτίσουν μία αποθήκη. Είναι δέσμευση, είναι ομηρία, η οποία πρέπει να τελειώσει.

(Στο σημείο αυτό χτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή)

Και εδώ το αίτημα για εμάς είναι πολύ καθαρό. Το αίτημα, κύριε Υπουργέ, έχει να κάνει με δύο πράγματα. Το ένα είναι να μειωθεί ραγδαία αυτή η στρεμματική δέσμευση, τα 22.000 στρέμματα, όταν όλο το Αεροδρόμιο έχει 16.000 στρέμματα.  Γιατί πρέπει να τα κρατάμε δεσμευμένα; Να μειωθεί και να αποδοθούν στους ιδιοκτήτες για να τα αξιοποιήσουν, όπως ο καθένας νομίζει.

 Και δεύτερον, εάν παραμείνουν κάποια δεσμευμένα -αν εκτιμηθεί, λέω εγώ- να δοθεί κάποιο κίνητρο, για παράδειγμα μεταφοράς συντελεστή ή εσείς πείτε κάτι άλλο, ούτως ώστε να νιώσουν αυτοί οι ιδιοκτήτες ότι αυτό το ακίνητο για το οποίο φορολογούνται και πληρώνουν ΕΝΦΙΑ είναι δικό τους και μπορούν να το κάνουν ό,τι θέλουν και μπορούν να το αξιοποιήσουν και δεν υπάρχει κάποιος να τους κρατάει σε ομηρία τριάντα χρόνια. Κι εμείς του λέμε για επιπλέον είκοσι χρόνια. Δηλαδή, μιλάμε όχι για μια ζωή, αλλά για δύο ζωές. 

Εάν εσείς νομίζετε ότι αυτό είναι σωστό και ότι είναι αναπτυξιακό μέτρο και πανηγυρίζουμε για την επένδυση του Αεροδρομίου, νομίζω ότι δεν προσδιορίζουμε τα πράγματα με τους ίδιους όρους και ότι ο προσδιορισμός ο δικός σας δεν έχει σχέση με την πραγματικότητα.

Κύριε Πρόεδρε, θα τελειώσω σε ένα λεπτό.

Σας ζήτησα προχθές στην Επιτροπή, όσον αφορά το άρθρο 4.1, εάν πριν την 11η Ιουνίου του 2026 η παρούσα Σύμβαση καταστεί άκυρη για οποιοδήποτε λόγο κλπ. –να μην το διαβάσω- κάποιες διευκρινίσεις ως προς το τι θα οφείλει το  ελληνικό Δημόσιο να επιστρέψει και πώς ακριβώς. Διότι εδώ υπάρχουν κάποιες παραπομπές κι εδώ εμείς εντοπίζουμε ότι υπάρχει μία εκκρεμότητα. Δεν ξέρουμε πώς μπορεί να εξελιχθεί. Για να το προλάβουμε, όμως, θα θέλαμε τις δικές σας διευκρινίσεις. Δεν μας τις δώσατε στην Επιτροπή. Θέλουμε να μας τις δώσετε σήμερα. Και μέχρι να ακούσουμε τις δεσμεύσεις σας γι’ αυτά τα οποία ανέφερα,  επιφυλασσόμεθα για την ψήφο μας στη συγκεκριμένη Κύρωση.

Ευχαριστώ πολύ.

 

(Δευτερολογία)

Κύριε Πρόεδρε, τόση ώρα θα είχα τελειώσει.

Εμείς, κύριε Υπουργέ, τώρα πανηγυρίζουμε, γιατί λέμε ότι δεν χάσαμε αυτά τα χρήματα. Περί αυτού πρόκειται, έτσι; Ελέχθη πολύ καλά από τους συναδέλφους και εσύ μας λέτε ότι δεν τα χάσαμε. Κάποιος μπορεί να ισχυριστεί ότι δεν τα χάσαμε και από τύχη.

Τώρα, επειδή στείλατε εσείς στη Γενική Διεύθυνση Ανταγωνισμού, που λέτε, γιατί είστε υποχρεωμένος, αυτό δεν σημαίνει ότι θα μας σώζει πάντα.

Πείτε μου, ένας τρίτος αισθάνεται απόλυτη σιγουριά ότι το 1,150 είναι το σίγουρο τίμημα; Δηλαδή, οριακά, θα μπορούσε να είναι και 1,200; Δεν θα μπορούσε να είναι; Άρα, καταλαβαίνετε πόσο λεπτές είναι οι ισορροπίες μεταξύ προάσπισης του δημοσίου συμφέροντος και της ζημίας. Λοιπόν, το ένα είναι αυτό.

Δεύτερον, είπατε ότι μέχρι το 2026 πάμε με το ισχύον. Έτσι είναι. Εάν το 2025, λοιπόν, με βάση αυτά τα οποία έχουμε δεσμευθεί εμείς, με κάποιον τρόπο καταγγελθεί η σύμβαση, στο ελληνικό Δημόσιο τι μένει; Μένει ένα αεροδρόμιο που πρέπει να κάνει διεθνή διαγωνισμό για να το αξιοποιήσει από 2026 και μετά. Υπογράψαμε συμφωνία, ναι ή όχι; Προβλέψαμε παραμέτρους; Υπάρχει και ρίσκο δηλαδή σε αυτή τη συμφωνία και το παίρνουμε όλο εμείς;

ΕΥΚΛΕΙΔΗΣ ΤΣΑΚΑΛΩΤΟΣ (Υπουργός Οικονομικών): Υπάρχουν τα δικαστήρια.

ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΔΕΝΔΙΑΣ: Έχετε παραιτηθεί.

ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΒΛΑΧΟΣ: Αυτό λέμε εμείς τόση ώρα. Με το 4.1 εμείς αμφιβάλλουμε κατά πόσον το Δημόσιο διατηρεί τα δικαιώματα του ή αν πάει στο δικαστήριο και βρεθεί χαμένο.

ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Γεώργιος Λαμπρούλης): Κύριε Βλάχο, μέχρι τώρα οι επισημάνσεις σας ή τα ερωτήματά σας διατυπώθηκαν ακριβώς προηγουμένως από τον κ. Δένδια.

ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΒΛΑΧΟΣ: Μισό λεπτό.

ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Γεώργιος Λαμπρούλης): Τουλάχιστον σε ό,τι με αφορά, κατά την παρουσία μου στο Προεδρείο, το άκουσα με τα αυτιά μου και δεν χρειάζεται να με ενημερώσουν οι Υπηρεσίες.

ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΒΛΑΧΟΣ: Μα θέλω να συμπληρώσω κάτι.

ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Γεώργιος Λαμπρούλης): Σας παρακαλώ πολύ.

ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΒΛΑΧΟΣ: Αφήστε με να ολοκληρώσω.

ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Γεώργιος Λαμπρούλης): Μα δεν συμβάλλετε και εσείς, οι Κοινοβουλευτικές Ομάδες -γενικά το λέω τώρα- στη λειτουργία…

ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΒΛΑΧΟΣ:  Σε τι να συμβάλω; Είναι μία συμφωνία που αφήνει ανοιχτές εκκρεμότητες και προσπαθούμε να τις αναδείξουμε. Θα πω και στο τέλος τι ακριβώς θα κάνουμε από πλευράς ψήφου.

Λοιπόν, είπατε για το 10%. Όντως, ο φορέας αυτός καταργήθηκε. Έχετε δίκιο σε αυτό, αλλά η δέσμευση αρχικά ήταν -το λέω εγώ με δικά μου λόγια- ότι όταν αξιοποιηθεί το Ελληνικό, οι δήμοι γύρω από το νέο αεροδρόμιο έχουν λαμβάνειν. Αυτό το «έχουν λαμβάνειν» είναι που περιμένουμε να ακούσουμε. Τι έχουν λαμβάνειν;

Τώρα, για τα τερτίπια, φτιάχτηκε ο φορέας, καταργήθηκε ο φορέας, δεν μας ενδιαφέρει εμάς με ποια διαδικασία θα γίνει.

ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Γεώργιος Λαμπρούλης): Εντάξει, εντάξει.

ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΒΛΑΧΟΣ: Εμείς σας μιλήσαμε για συγκεκριμένα έργα για να δεσμευτεί η Κυβέρνηση και ήταν ευκαιρία τώρα που παρατείνουμε τη σύμβαση να βάλουμε στο τραπέζι και αυτό το θέμα.

Και το τελευταίο, σας είπε και ο συνάδελφος, ο κ. Βορίδης, το είπα και εγώ νωρίτερα, είκοσι δύο χιλιάδες στρέμματα γιατί να παραμείνουν δεσμευμένα για άλλα είκοσι χρόνια; Για τριάντα χρόνια δεν έγινε τίποτα. Γιατί άλλα είκοσι; Γιατί κρατάμε σε ομηρία τους πολίτες; Να γίνει τι; Φτιάχτηκαν mall, εμπορικά κέντρα εκεί. Τι άλλο θα γίνει; Επιτέλους, δηλαδή. 

ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Γεώργιος Λαμπρούλης): Καλώς, κύριε Βλάχο.

ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΒΛΑΧΟΣ: Εάν δεν το βάλουμε τώρα στο τραπέζι σε αυτή τη φάση, πότε θα μπει;

Λοιπόν, από εμάς αναδείχθηκαν νομίζω και από την εισήγηση τη δική μου αλλά κυρίως από τον κ. Δένδια και από τον κ. Βορίδη νομίζω όλες οι ανησυχίες μας, όλη η αγωνία μας για αυτή τη συμφωνία. Εμείς δεν θέλουμε να πάμε κόντρα σε μία επένδυση. Δεν θέλουμε να πάμε κόντρα στην παραχώρηση αυτή που λέτε. Θα την ψηφίσουμε. Όμως, εμείς θέλουμε να καταγραφούν όλα αυτά τα οποία ελέχθηκαν που είναι ανησυχίες για την επόμενη μέρα.

ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Γεώργιος Λαμπρούλης): Καταγράφηκαν, κύριε Βλάχο. Καταγράφηκαν.

ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΒΛΑΧΟΣ: Μακάρι όσα αναδείχτηκαν από εμάς να διαψευστούν. Αλλά έχετε την απόλυτη ευθύνη για οτιδήποτε προκύψει στο μέλλον από αυτό. Παίρνετε την ευθύνη αποκλειστικά εσείς.