Άρθρο μου στο Παρόν της Κυριακής με τίτλο “Η παρέμβαση Καραμανλή αποκαθιστά την αλήθεια”.

Αποχωρώντας από την ηγεσία της ΝΔ, ο Κώστας Καραμανλής, επέλεξε το δύσκολο δρόμο της σιωπής. Μια απόφαση που τήρησε απόλυτα, όλα αυτά τα χρόνια παρά τις άδικες επιθέσεις που δέχονταν.
Με υπομονή και αυτοπειθαρχία του λόγου του, άφησε τους επίσημους οργανισμούς, τους ειδικούς, να αποτιμήσουν το έργο του και να αποκαταστήσουν την αλήθεια.
Μόνη εξαίρεση σ΄ αυτόν τον κανόνα τα εθνικά θέματα.
Και ήταν εθνικό θέμα, όταν το καλοκαίρι του 2015, χρειάστηκε να παρέμβει, προς όλες τις κατευθύνσεις, για την παραμονή της Ελλάδας στην Ευρώπη.
Όπως είναι εθνικό θέμα οι σχέσεις της χώρας μας με τη γείτονα.
Ουσιαστικά ο Κώστας Καραμανλής απάντησε στη για τρίτη φορά πρόκληση – οι δύο προηγούμενες ήταν το 2005 στη παρουσίαση βιβλίου και το 2019 σε άρθρο στα ΝΕΑ – του Πρωθυπουργού των Ιμίων, της Μαδρίτης, του Ελσίνκι, που επίμονα επαναλαμβάνει παραποιημένα τα γεγονότα.
Κατηγορεί ο κ. Σημίτης τον Κώστα Καραμανλή, ότι δεν συνέχισε την πολιτική του, ξεχνώντας ότι από το 1999 έως το 2004 που παρέδωσε τη εξουσία, ούτε ο ίδιος δεν τόλμησε να κάνει το παραμικρό βήμα στην υλοποίηση της «επιτυχίας» του Ελσίνκι.
Αυτό και μόνο δείχνει την παραδοχή της «ενοχής» του και την προσπάθεια να μεταφέρει τις ευθύνες της δικής του διαπραγμάτευσης στην επόμενη Κυβέρνηση.
Είμαι σίγουρος ότι ο κ. Σημίτης δεν θα επανέλθει. Όσα υποστηρίζει, ουσιαστικά με απολογητικό ύφος, έγιναν θρύψαλα από την τεκμηριωμένη απάντηση Καραμανλή.
Δεν θα επαναλάβω όσα ο Κώστας Καραμανλής αναφέρει στη δήλωση ντοκουμέντο, στη δήλωση παρακαταθήκη, γιατί πρέπει ο καθένας να τη διαβάσει αυτούσια, για να καταλάβει ποιο είναι το συμφέρον της χώρας μας.
Ο κ. Σημίτης χειροκροτεί τον εαυτό του, κάτι που δεν κάνουν ούτε οι υπουργοί του, και προσπαθεί, πίσω από την συμφωνία για προσχώρηση της Κύπρου στην Ε.Ε., να κρύψει τις ευθύνες του, γιατί σε αντίθεση με όλους τους ηγέτες από το 1974 έως σήμερα, άνοιξε θέματα, στη Μαδρίτη και το Ελσίνκι, διαπραγμάτευσης εθνικής κυριαρχίας.
Η καθαρή απάντηση του Κώστα Καραμανλή, δίνει τη χαριστική βολή και απομυθοποιεί τα όσα συμφωνήθηκαν στη Μαδρίτη και το Ελσίνκι, εξηγεί γιατί η χώρα έπρεπε να απεμπλακεί από τις δεσμεύσεις αυτών των συμφωνιών που άνοιγαν την πόρτα της Ευρώπης (κάτι που περίμενε για δεκαετίες η Τουρκία) χωρίς η ίδια να αναλάβει πραγματικές δεσμεύσεις και υποχρεώσεις για σχέσεις καλής γειτονίας και σεβασμό στη Σύμβαση για το δίκαιο της θάλασσας.
Η δήλωση Καραμανλή απαντά στην πρόκληση, ξεκαθαρίζει το εθνικό πλαίσιο και τη μοναδική διαφορά μας με την Τουρκία, η δε καταληκτική δέσμευση «Διαφορετικές αντιλήψεις θα με βρίσκουν πάντα αντίθετο» αποτελεί την πιο σημαντική εγγύηση.

Αφήστε μια απάντηση